<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="ru">
		<id>http://neerc.ifmo.ru/wiki/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=217.66.159.194&amp;*</id>
		<title>Викиконспекты - Вклад участника [ru]</title>
		<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://neerc.ifmo.ru/wiki/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=217.66.159.194&amp;*"/>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%A1%D0%BB%D1%83%D0%B6%D0%B5%D0%B1%D0%BD%D0%B0%D1%8F:%D0%92%D0%BA%D0%BB%D0%B0%D0%B4/217.66.159.194"/>
		<updated>2026-06-11T14:23:49Z</updated>
		<subtitle>Вклад участника</subtitle>
		<generator>MediaWiki 1.30.0</generator>

	<entry>
		<id>http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%9F%D0%BE%D0%BB%D1%83%D1%87%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5_%D0%BE%D0%B1%D1%8A%D0%B5%D0%BA%D1%82%D0%B0_%D0%BF%D0%BE_%D0%BD%D0%BE%D0%BC%D0%B5%D1%80%D1%83&amp;diff=67001</id>
		<title>Получение объекта по номеру</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%9F%D0%BE%D0%BB%D1%83%D1%87%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5_%D0%BE%D0%B1%D1%8A%D0%B5%D0%BA%D1%82%D0%B0_%D0%BF%D0%BE_%D0%BD%D0%BE%D0%BC%D0%B5%D1%80%D1%83&amp;diff=67001"/>
				<updated>2018-11-17T15:04:21Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;217.66.159.194: /* Описание алгоритма */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;== Описание алгоритма ==&lt;br /&gt;
Получаем элементы объекта по порядку: сначала определим, какой элемент будет стоять на первом месте, потом на втором и так далее. Считаем, что мы нашли первые &amp;lt;tex&amp;gt;i&amp;lt;/tex&amp;gt; элементов объекта. Для всех вариантов элемента, который может стоять на позиции с номером &amp;lt;tex&amp;gt;i+1&amp;lt;/tex&amp;gt;, посчитаем диапазон номеров, который будет соответствовать объектам с данным префиксом. Если искомый номер входит в один из диапазонов, то, очевидно, мы нашли элемент, который должен стоять на месте с номером &amp;lt;tex&amp;gt;i+1&amp;lt;/tex&amp;gt;. Диапазоны номеров не пересекаются, значит на это место больше нельзя поставить никакой другой элемент:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*в начале каждого шага &amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{numOfObject}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} номер нужного объекта среди тех, у которых префикс до &amp;lt;tex&amp;gt;i&amp;lt;/tex&amp;gt;-го элемента лексикографически равен префиксу нашего объекта,&lt;br /&gt;
*&amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{n}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} количество мест в комбинаторном объекте (например, битовый вектор длины &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;),&lt;br /&gt;
*&amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{k}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} количество различных элементов, которые могут находиться в данном комбинаторном объекте. Например, для битового вектора &amp;lt;tex&amp;gt;k=2&amp;lt;/tex&amp;gt;, поскольку возможны только &amp;lt;tex&amp;gt;0&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;1&amp;lt;/tex&amp;gt;.  Все элементы занумерованы в лексикографическом порядке, начиная с &amp;lt;tex&amp;gt;1&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
Комбинаторные объекты занумерованы с &amp;lt;tex&amp;gt;0&amp;lt;/tex&amp;gt;. Переход к нумерации с единицы можно сделать с помощью одной операции декремента перед проходом алгоритма: &lt;br /&gt;
 '''function''' num2object(numOfObject: '''int'''):&lt;br /&gt;
   '''for''' i = 1 '''to''' n                     &lt;br /&gt;
     '''for''' j = 1 '''to''' k                      &lt;br /&gt;
       '''if''' j-й элемент можно поставить на i-e место &lt;br /&gt;
         '''if''' numOfObject &amp;gt;= (количество комбинаторных объектов с префиксом object[1..i-1] и элементом j на месте i)&lt;br /&gt;
           numOfObject -= (количество комбинаторных объектов с префиксом object[1..i-1] и элементом j на месте i)&lt;br /&gt;
         '''else'''&lt;br /&gt;
           object[i] = j&lt;br /&gt;
           break&lt;br /&gt;
   '''return''' object&lt;br /&gt;
Сложность алгоритма {{---}} &amp;lt;tex&amp;gt;O(nk) &amp;lt;/tex&amp;gt;. Количества комбинаторных объектов с заданными префиксами считаются известными, и их подсчет в сложности не учитывается. Стоит отметить, что подсчет количества комбинаторных объектов с заданным префиксом зачастую является задачей с достаточно большой вычислительной сложностью. &lt;br /&gt;
Приведем примеры получения некоторых [[Комбинаторные объекты|комбинаторных объектов]] по номеру.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Битовые вектора ==&lt;br /&gt;
Рассмотрим алгоритм получения &amp;lt;tex&amp;gt;k&amp;lt;/tex&amp;gt;-ого в лексикографическом порядке битового вектора размера &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
При построении битовых векторов можно не проверять условие возможности постановки какого-то объекта на текущее место. На каждый позиции может стоять один из двух элементов, независимо от того, какие элементы находятся в префиксе. Так как у нас всего два возможных элемента, упростим второй цикл до условия: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{bitvector[n]}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} искомый битовый вектор,&lt;br /&gt;
*&amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{numOfBitvector}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} номер искомого вектора среди всех битовых векторов,&lt;br /&gt;
*&amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{pow(2, n)}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} &amp;lt;tex&amp;gt;2^{n}&amp;lt;/tex&amp;gt; количество битовых векторов длины &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;,&lt;br /&gt;
 '''vector&amp;lt;int&amp;gt;''' num2bitvector(numOfBitvector: '''int'''):&lt;br /&gt;
   '''for''' i = 1 '''to''' n                                      &lt;br /&gt;
    '''if''' numOfBitvector &amp;gt;= pow(2, (n - i))&lt;br /&gt;
      numOfBitvector -= pow(2, (n - i))&lt;br /&gt;
      bitvector[i] = 1&lt;br /&gt;
    '''else'''&lt;br /&gt;
      bitvector[i] = 0    &lt;br /&gt;
   '''return''' bitvecor    &lt;br /&gt;
Данный алгоритм работает за &amp;lt;tex&amp;gt;O(n)&amp;lt;/tex&amp;gt;, так как в случае битовых векторов &amp;lt;tex&amp;gt;k&amp;lt;/tex&amp;gt; не зависит от &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;. &lt;br /&gt;
Алгоритм эквивалентен переводу числа из десятичной системы в двоичную.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Перестановки ==&lt;br /&gt;
Рассмотрим алгоритм получения &amp;lt;tex&amp;gt;k&amp;lt;/tex&amp;gt;-ой в [[Лексикографический порядок|лексикографическом порядке]] перестановки размера &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
Заметим, что всем префиксам на каждом шаге будет соответствовать диапазон номеров одинакового размера, (так как количество всевозможных суффиксов зависит только от длины) то есть можем просто посчитать &amp;quot;количество диапазонов, которые идут до нас&amp;quot; (количество цифр уже полностью занятых перестановками с меньшим номером) за &amp;lt;tex&amp;gt;O(1) &amp;lt;/tex&amp;gt;:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{k}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} номер искомой последовательности,&lt;br /&gt;
*&amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{n!}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} количество перестановок размера &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;,&lt;br /&gt;
*&amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{permutation[n]}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} искомая перестановка,&lt;br /&gt;
*&amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{was[n]}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} использовали ли мы уже эту цифру в перестановке.&lt;br /&gt;
На &amp;lt;tex&amp;gt;i&amp;lt;/tex&amp;gt;-ом шаге:&lt;br /&gt;
*&amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{alreadyWas}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} сколько цифр уже полностью заняты перестановками с меньшим номером,&lt;br /&gt;
*мы должны поставить ту цифру, которая еще полностью не занята, то есть цифру с номером &amp;lt;tex&amp;gt;alreadyWas + 1&amp;lt;/tex&amp;gt;. Среди цифр, которых еще нет в нашем префиксе, считаем, что это цифра &amp;lt;tex&amp;gt;j&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
На &amp;lt;tex&amp;gt;j&amp;lt;/tex&amp;gt;-ом шаге:&lt;br /&gt;
*&amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{curFree}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} если элемент с номером &amp;lt;tex&amp;gt;j&amp;lt;/tex&amp;gt; свободен, то он имеет номер curFree среди всех свободных элементов с &amp;lt;tex&amp;gt;1&amp;lt;/tex&amp;gt; по &amp;lt;tex&amp;gt;j&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
 '''list&amp;lt;int&amp;gt;''' num2permutation(k: '''int'''):&lt;br /&gt;
   '''for''' i = 1 '''to''' n                               &lt;br /&gt;
     alreadyWas = k / (n - i)!      &lt;br /&gt;
     k %= (n - i)!&lt;br /&gt;
     curFree = 0&lt;br /&gt;
     '''for''' j = 1 '''to''' n  &lt;br /&gt;
       '''if''' was[j] == ''false'' &lt;br /&gt;
         curFree++&lt;br /&gt;
         '''if''' curFree == alreadyWas + 1&lt;br /&gt;
           permutation[i] = j&lt;br /&gt;
           was[j] = true&lt;br /&gt;
   '''return''' permutation&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Данный алгоритм работает за &amp;lt;tex&amp;gt;O(n^2)&amp;lt;/tex&amp;gt;, так как в случае перестановок &amp;lt;tex&amp;gt;n=k&amp;lt;/tex&amp;gt;. Мы можем посчитать все &amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{n!}&amp;lt;/tex&amp;gt; за &amp;lt;tex&amp;gt;O(n) &amp;lt;/tex&amp;gt;. Асимптотику можно улучшить &lt;br /&gt;
до &amp;lt;tex&amp;gt;O(n \log {n}) &amp;lt;/tex&amp;gt;, если использовать структуры данных (например, [[Декартово дерево|декартово дерево]] по неявному ключу), которые позволяют искать &amp;lt;tex&amp;gt;i&amp;lt;/tex&amp;gt;-й элемент множества и удалять элемент &lt;br /&gt;
множества за &amp;lt;tex&amp;gt;O( \log {n}) &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Сочетания ==&lt;br /&gt;
На каждой итерации мы проверяем, входит ли число &amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{next}&amp;lt;/tex&amp;gt; в искомое сочетание. Если мы хотим взять &amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{next}&amp;lt;/tex&amp;gt;, то номер перестановки должен быть меньше, чем &amp;lt;tex dpi=140&amp;gt;\binom{n - 1}{k - 1}&amp;lt;/tex&amp;gt;, так как потом надо будет выбрать &amp;lt;tex&amp;gt;k - 1&amp;lt;/tex&amp;gt; элемент из &amp;lt;tex&amp;gt;n - 1&amp;lt;/tex&amp;gt; доступных. Если нет, то будем считать, что &amp;lt;tex dpi=140&amp;gt;\binom{n - 1}{k - 1}&amp;lt;/tex&amp;gt; перестановок, начинающихся с &amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{next}&amp;lt;/tex&amp;gt;, мы пропустили. В обоих случаях рассмотрение текущего числа &amp;lt;tex&amp;gt;next&amp;lt;/tex&amp;gt; мы заканчиваем и переходим к следующему числу. &lt;br /&gt;
*&amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{choose}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} искомое сочетание,&lt;br /&gt;
*&amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{C[n][k]}&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} количество сочетаний из &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt; по &amp;lt;tex&amp;gt;k&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{C[n][0] = 1}&amp;lt;/tex&amp;gt;,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 '''list&amp;lt;int&amp;gt;''' num2choose(n, k, m: '''int'''):&lt;br /&gt;
   next = 1&lt;br /&gt;
   '''while''' k &amp;gt; 0&lt;br /&gt;
     '''if''' m &amp;lt; C[n - 1][k - 1]&lt;br /&gt;
       choose.push_back(next)&lt;br /&gt;
       k = k -1&lt;br /&gt;
     '''else'''&lt;br /&gt;
       m -= C[n - 1][k - 1]&lt;br /&gt;
     n = n - 1&lt;br /&gt;
     next = next + 1&lt;br /&gt;
   '''return''' choose&lt;br /&gt;
Асимптотика приведенного алгоритма {{---}} &amp;lt;tex&amp;gt;O(n)&amp;lt;/tex&amp;gt;, предподсчет &amp;lt;tex&amp;gt;\mathtt{C[n][k]}&amp;lt;/tex&amp;gt;  {{---}} &amp;lt;tex&amp;gt;O(n^2)&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
== См. также ==&lt;br /&gt;
*[[Получение номера по объекту|Получение номера по объекту]]&lt;br /&gt;
*[[Получение_предыдущего_объекта#.D0.A1.D0.BF.D0.B5.D1.86.D0.B8.D0.B0.D0.BB.D0.B8.D0.B7.D0.B0.D1.86.D0.B8.D1.8F_.D0.B0.D0.BB.D0.B3.D0.BE.D1.80.D0.B8.D1.82.D0.BC.D0.B0_.D0.B4.D0.BB.D1.8F_.D0.B3.D0.B5.D0.BD.D0.B5.D1.80.D0.B0.D1.86.D0.B8.D0.B8_.D0.BF.D1.80.D0.B5.D0.B4.D1.8B.D0.B4.D1.83.D1.89.D0.B5.D0.B3.D0.BE_.D1.81.D0.BE.D1.87.D0.B5.D1.82.D0.B0.D0.BD.D0.B8.D1.8F|Получение предыдущего сочетания]]&lt;br /&gt;
*[[Получение_следующего_объекта#.D0.A1.D0.BF.D0.B5.D1.86.D0.B8.D0.B0.D0.BB.D0.B8.D0.B7.D0.B0.D1.86.D0.B8.D1.8F_.D0.B0.D0.BB.D0.B3.D0.BE.D1.80.D0.B8.D1.82.D0.BC.D0.B0_.D0.B4.D0.BB.D1.8F_.D0.B3.D0.B5.D0.BD.D0.B5.D1.80.D0.B0.D1.86.D0.B8.D0.B8_.D1.81.D0.BB.D0.B5.D0.B4.D1.83.D1.8E.D1.89.D0.B5.D0.B3.D0.BE_.D1.81.D0.BE.D1.87.D0.B5.D1.82.D0.B0.D0.BD.D0.B8.D1.8F|Генерация следующего сочетания]]&lt;br /&gt;
== Источники информации ==&lt;br /&gt;
*Программирование в алгоритмах / С. М. Окулов. — М.: БИНОМ. Лаборатория знаний, 2002. стр.31 - ISBN 5-94774-010-9&lt;br /&gt;
[[Категория: Дискретная математика и алгоритмы]]&lt;br /&gt;
[[Категория: Комбинаторика]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>217.66.159.194</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%90%D0%BB%D1%8C%D1%82%D0%B5%D1%80%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%B8%D0%B2%D0%B0_%D0%A4%D1%80%D0%B5%D0%B4%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D1%8C%D0%BC%D0%B0_%E2%80%94_%D0%A8%D0%B0%D1%83%D0%B4%D0%B5%D1%80%D0%B0&amp;diff=31783</id>
		<title>Альтернатива Фредгольма — Шаудера</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%90%D0%BB%D1%8C%D1%82%D0%B5%D1%80%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%B8%D0%B2%D0%B0_%D0%A4%D1%80%D0%B5%D0%B4%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D1%8C%D0%BC%D0%B0_%E2%80%94_%D0%A8%D0%B0%D1%83%D0%B4%D0%B5%D1%80%D0%B0&amp;diff=31783"/>
				<updated>2013-06-11T12:54:18Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;217.66.159.194: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;__TOC__&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;X = C[0;1]&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;K(u,v)&amp;lt;/tex&amp;gt; непрерывна на &amp;lt;tex&amp;gt;[0;1]^2&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;A(x,t)=\int\limits_0^1 K(t,s) x(s) ds, x(s) \in C[0;1]&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;A \colon C[0;1] \to C[0;1]&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; A &amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный оператор.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Будем изучать так называемые интегральные уравнения Фредгольма: &amp;lt;tex&amp;gt;f(t) = x(t) + \lambda \int\limits_0^1 K(t,s) x(s) ds&amp;lt;/tex&amp;gt; в &amp;lt;tex&amp;gt;C[0;1]&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Фредгольмом в начале XX века была разработана теория решения таких уравнений без использования методов функционального анализа. В 30-е годы XX века Шаудер обобщил ее на абстрактные компактные операторы.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; — &amp;lt;tex&amp;gt;B&amp;lt;/tex&amp;gt;-пространство, &amp;lt;tex&amp;gt;A \colon X \to X&amp;lt;/tex&amp;gt;, A — компактный. &amp;lt;tex&amp;gt;T = \lambda I - A&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ставим задачу: &amp;lt;tex&amp;gt;y&amp;lt;/tex&amp;gt; дано, когда &amp;lt;tex&amp;gt;Tx=y&amp;lt;/tex&amp;gt; разрешимо относительно &amp;lt;tex&amp;gt;x&amp;lt;/tex&amp;gt;?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;y = \lambda x - A x&amp;lt;/tex&amp;gt; — операторные уравнения второго рода (явно выделен &amp;lt;tex&amp;gt;I&amp;lt;/tex&amp;gt;). Уравнения первого рода (&amp;lt;tex&amp;gt;y=Bx&amp;lt;/tex&amp;gt;) решаются гораздо сложней. Объясняется это достаточно просто: &amp;lt;tex&amp;gt;y = \lambda x - A x = \lambda (I - \frac 1 \lambda A)x&amp;lt;/tex&amp;gt;. Если &amp;lt;tex&amp;gt;\frac 1 {|\lambda|} {\|A\|} &amp;lt; 1 &amp;lt;/tex&amp;gt;, то, по теореме Банаха, &amp;lt;tex&amp;gt;I - \frac 1 \lambda A&amp;lt;/tex&amp;gt; непрерывно обратим, следовательно, при достаточно больших &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;y=\lambda x - A x&amp;lt;/tex&amp;gt; разрешимо при любой левой части, причём решения &amp;lt;tex&amp;gt;x&amp;lt;/tex&amp;gt; будут непрерывно зависеть от &amp;lt;tex&amp;gt;y&amp;lt;/tex&amp;gt;. Интересна ситуация при &amp;lt;tex&amp;gt;|\lambda| \leq \|A\|&amp;lt;/tex&amp;gt;. В случае компактного A ответ даёт теория Шаудера.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Будем считать &amp;lt;tex&amp;gt; \lambda = 1 &amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Утверждение&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} компактный оператор. Тогда &amp;lt;tex&amp;gt;\dim\operatorname{Ker}(I-A) &amp;lt; + \infty&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;T = I - A&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{Ker}T = \{x|x - Ax = 0\} = \{x|x=Ax\}&amp;lt;/tex&amp;gt;, таким образом, ядро &amp;lt;tex&amp;gt;T&amp;lt;/tex&amp;gt; — неподвижные точки &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;\overline V&amp;lt;/tex&amp;gt; — единичный шар, &amp;lt;tex&amp;gt;Y = \operatorname{Ker}T&amp;lt;/tex&amp;gt; — подпространство &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Допустим, что &amp;lt;tex&amp;gt;\dim \operatorname{Ker}T = + \infty,~\overline W = \overline V \cap Y \Rightarrow \overline W = A \overline W&amp;lt;/tex&amp;gt;. Так как &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный, &amp;lt;tex&amp;gt;\overline W&amp;lt;/tex&amp;gt; — компакт в &amp;lt;tex&amp;gt;Y&amp;lt;/tex&amp;gt;, но в бесконечномерном пространстве шар (&amp;lt;tex&amp;gt;\overline W&amp;lt;/tex&amp;gt; будет шаром в подпространстве &amp;lt;tex&amp;gt;Y&amp;lt;/tex&amp;gt;) не может быть компактом, получаем противоречие. Значит, если &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный, то &amp;lt;tex&amp;gt;\dim\operatorname{Ker}(I-A) &amp;lt; + \infty&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Теорема&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;T = I - A&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt; компактен, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) &amp;lt;/tex&amp;gt; замкнуто.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
[[Теорема Банаха об обратном операторе|Ранее]] мы доказали, что если уравнение &amp;lt;tex&amp;gt;Tx=y, y \in R(T)&amp;lt;/tex&amp;gt; допускает априорную оценку (&amp;lt;tex&amp;gt;\exists \alpha~\forall x~Tx=y, \|x\| \leq a\|y\|&amp;lt;/tex&amp;gt;), то &amp;lt;tex&amp;gt;R(T)&amp;lt;/tex&amp;gt; замкнуто. Нужно доказать, что у &amp;lt;tex&amp;gt;T&amp;lt;/tex&amp;gt; есть априорная оценка.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;y \in R(T) \Rightarrow Tx=y&amp;lt;/tex&amp;gt;. Тогда &amp;lt;tex&amp;gt;\forall z \in \operatorname{Ker}T \Rightarrow T(x+z) = T(x) + T(z) = y + 0 = y&amp;lt;/tex&amp;gt;. Значит, все решения уравнения &amp;lt;tex&amp;gt;Tx=y&amp;lt;/tex&amp;gt; записываются в форме &amp;lt;tex&amp;gt;x=x_0+z&amp;lt;/tex&amp;gt;, где &amp;lt;tex&amp;gt;x_0&amp;lt;/tex&amp;gt; — одно из решений, &amp;lt;tex&amp;gt;z&amp;lt;/tex&amp;gt; принадлежит &amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{Ker} T&amp;lt;/tex&amp;gt;. Но &amp;lt;tex&amp;gt;\dim\operatorname{Ker}T &amp;lt; + \infty \Rightarrow \operatorname{Ker}~T = \mathcal{L} \{ e_1, \ldots e_n \} \Rightarrow x = x_0 + \sum\limits_{k=1}^n \alpha_k e_k, \alpha_k \in \mathbb{R}&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Рассмотрим функцию от &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt; переменных &amp;lt;tex&amp;gt;f(\alpha_1,\ldots,\alpha_n) = \|x_0 + \sum\limits_{k=1}^n \alpha_k e_k\| = \|x_0 - \sum\limits_{k=1}^n (-\alpha_k) e_k\|&amp;lt;/tex&amp;gt;. Эта функция — не что иное, как наилучшее приближение &amp;lt;tex&amp;gt; x_0 &amp;lt;/tex&amp;gt; элементами конечномерного &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Ker} T &amp;lt;/tex&amp;gt;, теорема о наилучшем приближении гарантирует нам, что существуют &amp;lt;tex&amp;gt; \alpha^*_1, \alpha^*_2, \ldots, \alpha^*_n : f (\overline {\alpha}^*) = \inf\limits_{\alpha} f(\alpha)&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;y \in R(T)&amp;lt;/tex&amp;gt;, среди всех решений уравнения &amp;lt;tex&amp;gt;Tx=y&amp;lt;/tex&amp;gt; существует решение с минимальной нормой. Его назовём &amp;lt;tex&amp;gt;\widehat x&amp;lt;/tex&amp;gt;, и далее докажем, что эти решения допускают априорную оценку через &amp;lt;tex&amp;gt;y&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Допустим, априорной оценки не существует, тогда можно построить последовательность &amp;lt;tex&amp;gt; y_n &amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt; \widehat x_n &amp;lt;/tex&amp;gt; (минимальных по норме решений с правой частью &amp;lt;tex&amp;gt; x_n &amp;lt;/tex&amp;gt;), таких, что &amp;lt;tex&amp;gt; \frac{\|\widehat x_n\|}{\|y_n\|} \to \infty &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
В силу линейности уравнения, можно выбрать &amp;lt;tex&amp;gt; \widehat x_n &amp;lt;/tex&amp;gt; с единичной нормой, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \|y_n\| \to 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; T = I - A &amp;lt;/tex&amp;gt;, так как &amp;lt;tex&amp;gt; \{ \widehat x_n \} &amp;lt;/tex&amp;gt; ограничено и &amp;lt;tex&amp;gt; A &amp;lt;/tex&amp;gt; компактен, то из &amp;lt;tex&amp;gt; z_n = A \widehat x_n  &amp;lt;/tex&amp;gt; можно выделить сходящуюся подпоследовательность &amp;lt;tex&amp;gt; z_{n_{k}} \to z &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Тогда получаем &amp;lt;tex&amp;gt; y_{n_k} = \widehat x_{n_k} - z_{n_{k}}&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Но &amp;lt;tex&amp;gt; y_n \to 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, значит, &amp;lt;tex&amp;gt; \widehat x_{n_k} - z_{n_{k}} \to 0, \widehat x_{n_k} \to z_{n_{k}}, \widehat x = z = A \widehat x &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
То есть, &amp;lt;tex&amp;gt; Tz = 0, z \in \operatorname{Ker} T &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; T(\widehat x_n - z) = y_n &amp;lt;/tex&amp;gt;, но, так как мы выбирали минимальное по норме &amp;lt;tex&amp;gt;\widehat x_n &amp;lt;/tex&amp;gt;, то &amp;lt;tex&amp;gt; \|\widehat x_n - z\| \ge \|\widehat x_n\| = 1&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Получили, что &amp;lt;tex&amp;gt; 0 \ge 1 &amp;lt;/tex&amp;gt; — противоречие, значит, априорная оценка существует, &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) &amp;lt;/tex&amp;gt; замкнуто, и теорема доказана.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Докажем теперь два утверждения.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Утверждение&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt; M_n = \operatorname{Ker} ((I - A)^n), n \in \mathbb N&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; A &amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный оператор.&lt;br /&gt;
Тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \exists n_0: M_{n_0} = M_{n_0 + 1} &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
Идея доказательства подобных утверждений следующая: идем от противного и, пользуясь леммой Рисса, строим ограниченную последовательность точек. Применяя к ней &amp;lt;tex&amp;gt; A &amp;lt;/tex&amp;gt;, получаем последовательность, из которой можно выделить сходящуюся подпоследовательность. После этого ищем противоречие с условием.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; (I - A)^n = \sum\limits_{k=0}^{n} C_n^k (-1)^k A^k = I - (-\sum\limits_{k=1}^{n} C_n^k (-1)^k A^k) &amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Второе слагаемое является компактным оператором, обозначим его за &amp;lt;tex&amp;gt; B &amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; (I - A)^n = I - B &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; M_n = \operatorname{Ker} ((I - A)^n) &amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \dim M_n = \dim \operatorname{Ker} (I - A)^n = \dim \operatorname{Ker} (I - B) &amp;lt; +\infty &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt; T = I - A &amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; x \in M_n &amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt; T^n(x) = 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; T^{n+1}(x) = T(0) = 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, &amp;lt;tex&amp;gt; M_n \subset M_{n+1} &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Допустим, что &amp;lt;tex&amp;gt; \forall n: M_n \subset M_{n+1} &amp;lt;/tex&amp;gt; (строго). &lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; M_n &amp;lt;/tex&amp;gt; — подпространство &amp;lt;tex&amp;gt; X &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Применим к паре подпространств &amp;lt;tex&amp;gt; M_n, M_{n+1} &amp;lt;/tex&amp;gt; лемму Рисса:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; \exists x_{n+1} \in M_{n+1}: \|x_{n+1}\| = 1, \forall x \in M_n \|x_{n+1} - x\| \ge \frac12 &amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Таким образом выстраиваем последовательность &amp;lt;tex&amp;gt; x_1, x_2, \ldots, x_n, \ldots, \|x_n\| = 1 &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; y_n = Ax_n &amp;lt;/tex&amp;gt;, из &amp;lt;tex&amp;gt; y_n &amp;lt;/tex&amp;gt; можно выделить сходящуюся подпоследовательность.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; y_{n+p} - y_n = Ax_{n+p} - Ax_{n} = x_{n+p} - (x_{n+p} - Ax_{n+p} + Ax_n) &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Обозначим сумму в скобках за &amp;lt;tex&amp;gt; z &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Заметим, что &amp;lt;tex&amp;gt; z = T(x_{n+p}) + Ax_n &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; T^{m+p-1}(z) = T^{m+p}(x_{m+p}) + T^{m+p-1}(Ax_n) &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Здесь первое слагаемое равно нулю по определению последовательности &amp;lt;tex&amp;gt; x_n &amp;lt;/tex&amp;gt;. Второе же, так как операторы &amp;lt;tex&amp;gt; T^{m+p-1} &amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt; A &amp;lt;/tex&amp;gt; коммутируют, равно &amp;lt;tex&amp;gt; A(T^{m+p-1}(x_n)) = A(0) = 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, и &amp;lt;tex&amp;gt; z \in \operatorname{Ker}(T^{m+p-1}) &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Но раз &amp;lt;tex&amp;gt; z \in M_{n+p-1} &amp;lt;/tex&amp;gt;, то &amp;lt;tex&amp;gt; \|x_{n+p} - z\| \ge \frac12 &amp;lt;/tex&amp;gt;, и &amp;lt;tex&amp;gt; \|y_{n+p} - y_{n}\| \ge \frac12 &amp;lt;/tex&amp;gt;, чего не может быть, поскольку в этом случае мы не сможем выделить из &amp;lt;tex&amp;gt; y_n &amp;lt;/tex&amp;gt; сходящуюся подпоследовательность. Поэтому наше предположение неверно, теорема доказана.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Утверждение&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt; A &amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный оператор на банаховом &amp;lt;tex&amp;gt; X &amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; T = I - A &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
Тогда &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) = X \Leftrightarrow \operatorname{Ker} T = \{0\} &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; \Longrightarrow &amp;lt;/tex&amp;gt;:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть существует &amp;lt;tex&amp;gt; x_1 \ne 0, x_1 \in \operatorname{Ker} T = N_1 &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Так как &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) = X &amp;lt;/tex&amp;gt;, то у уравнения &amp;lt;tex&amp;gt; Tx = x_1 &amp;lt;/tex&amp;gt; существует решение, обозначим его &amp;lt;tex&amp;gt; x_2 &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; T(Tx_2) = T(x_1) = 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, &amp;lt;tex&amp;gt; x_2 \in \operatorname{Ker} T^2 = N_2 &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Заметим, что &amp;lt;tex&amp;gt; x_2 \notin N_1 &amp;lt;/tex&amp;gt;, в противном случае &amp;lt;tex&amp;gt; x_1 = Tx_2 = 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, что противоречит нашему предположению.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Значит, &amp;lt;tex&amp;gt; N_1 \subset N_2 &amp;lt;/tex&amp;gt; (строго). Действуя аналогично, берем &amp;lt;tex&amp;gt; x_3 &amp;lt;/tex&amp;gt; решение уравнения — &amp;lt;tex&amp;gt; Tx = x_2 &amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; x_3 \notin N_2, x_3 \in N_3 &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Получаем бесконечную цепочку строго вложенных множеств &amp;lt;tex&amp;gt; N_k &amp;lt;/tex&amp;gt;, существование которой противоречит предыдущему утверждению, значит, &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Ker} T = \{0\} &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; \Longleftarrow &amp;lt;/tex&amp;gt;:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Ker} T = \{0\} &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; R(T) &amp;lt;/tex&amp;gt; — замкнутое множество, &amp;lt;tex&amp;gt; T^* = I - A^* &amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; R(T^*) = (\operatorname{Ker} T)^{\perp} = (\{0\})^{\perp} = X^* &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Ker} T^* = {0} &amp;lt;/tex&amp;gt;, и &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) = (\operatorname{Ker} T^*)^{\perp} = X &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Альтернатива Фредгольма-Шаудера ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Теорема&lt;br /&gt;
|about=&lt;br /&gt;
альтернатива Фредгольма-Шаудера&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;A:X \to X&amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный оператор и &amp;lt;tex&amp;gt;T = A - \lambda I&amp;lt;/tex&amp;gt;. Тогда возможно только две ситуации:&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{Ker} T = \{0\}&amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; y = Tx&amp;lt;/tex&amp;gt; разрешимо для любого &amp;lt;tex&amp;gt;y&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{Ker} T \ne \{0\}&amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; y = Tx&amp;lt;/tex&amp;gt; разрешимо только для тех &amp;lt;tex&amp;gt;y&amp;lt;/tex&amp;gt;, которые принадлежат &amp;lt;tex&amp;gt;(\operatorname{Ker} T^*)^\perp&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Ker} T = \{0\} &amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) = X &amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; y = Tx &amp;lt;/tex&amp;gt; действительно разрешимо для всех &amp;lt;tex&amp;gt; y &amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Ker} T \ne \{0\} &amp;lt;/tex&amp;gt;, по первой теореме этого параграфа, &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) = \operatorname{Cl} R(T) &amp;lt;/tex&amp;gt;. По [[Сопряженный оператор#Теоремы о множестве значений оператора|общим теоремам о сопряженном операторе]], &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Cl} R(T) = (\operatorname{Ker} T^*)^\perp &amp;lt;/tex&amp;gt;. Рассмотрим &amp;lt;tex&amp;gt; y = Tx &amp;lt;/tex&amp;gt;, очевидно, оно разрешимо, когда &amp;lt;tex&amp;gt; y \in R(T) &amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, &amp;lt;tex&amp;gt; y \in (\operatorname{Ker} T^*)^\perp &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Теорема о счетности спектра компактного оператора ==&lt;br /&gt;
Рассмотрим &amp;lt;tex&amp;gt;A - \lambda I&amp;lt;/tex&amp;gt;. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{Ker} (A - \lambda I) \ne \{0\}&amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда оператор необратим, и &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda&amp;lt;/tex&amp;gt; — собственное число, то есть &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda \in \sigma(A)&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{Ker} (A - \lambda I) = \{0\}&amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда по альтернативе, оператор непрерывно обратим, то есть &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda \in \rho(A)&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Таким образом, спектр состоит из собственных чисел, и, возможно, нуля. Теперь изучим мощность спектра:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Теорема&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Спектр компактного оператора не более чем счётен и его предельной точкой может быть только 0.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
Так как спектр линейного ограниченного оператора [[Спектр линейного оператора|входит в круг радиуса &amp;lt;tex&amp;gt;\|A\|&amp;lt;/tex&amp;gt;]], получаем &amp;lt;tex&amp;gt;|\lambda| \in [0, \|A\|]&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Рассмотрим &amp;lt;tex&amp;gt;\alpha &amp;gt; 0&amp;lt;/tex&amp;gt;, проверим, что на отрезке &amp;lt;tex&amp;gt;[\alpha,\|A\|]&amp;lt;/tex&amp;gt; — конечное число точек спектра. Предположим обратное, тогда выделим подпоследовательность &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda_1 \dots \lambda_n \dots&amp;lt;/tex&amp;gt; различных собственных значений (каждое из них больше &amp;lt;tex&amp;gt;\alpha&amp;lt;/tex&amp;gt;). Пусть им соответствуют собственные векторы &amp;lt;tex&amp;gt;x_1 \dots x_n \dots&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Покажем, что при любом &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;, собственные векторы &amp;lt;tex&amp;gt;x_1 \dots x_n&amp;lt;/tex&amp;gt; — линейно независимы, и что линейные оболочки &amp;lt;tex&amp;gt;L_n = \mathcal{L}(x_1 \dots x_n)&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;L_{n+1} = \mathcal{L}(x_1 \dots x_{n+1})&amp;lt;/tex&amp;gt; строго вложены друг в друга. Доказательство по индукции: для &amp;lt;tex&amp;gt;n=1&amp;lt;/tex&amp;gt; — тривиально. Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;x_1 \dots x_n&amp;lt;/tex&amp;gt; — ЛНЗ, покажем, что &amp;lt;tex&amp;gt;x_1 \dots x_{n+1}&amp;lt;/tex&amp;gt; — тоже ЛНЗ. Покажем от противного: пусть &amp;lt;tex&amp;gt;x_{n+1} = \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i x_i&amp;lt;/tex&amp;gt;. Подействуем на обе части оператором &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt;: &amp;lt;tex&amp;gt;Ax_{n+1} = \lambda_{n + 1} x_{n+1} = \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i A x_i = \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i \lambda_i x_i&amp;lt;/tex&amp;gt;. Разделив обе части на &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda_{n + 1}&amp;lt;/tex&amp;gt; (он ненулевой), получим другое разложение &amp;lt;tex&amp;gt;x_{n+1}&amp;lt;/tex&amp;gt; по векторам &amp;lt;tex&amp;gt;x_1 \dots x_n&amp;lt;/tex&amp;gt;: &amp;lt;tex&amp;gt;x_{n+1} = \sum\limits_{i=1}^n \frac{\alpha_i \lambda_i}{\lambda_{n + 1}} x_i&amp;lt;/tex&amp;gt;. Но так как разложение по линейно независимой системе должно быть единственно, то получаем, что &amp;lt;tex&amp;gt;\frac{\alpha_i \lambda_i}{\lambda_{n + 1}} = \alpha_i&amp;lt;/tex&amp;gt;, здесь либо &amp;lt;tex&amp;gt;\alpha_i&amp;lt;/tex&amp;gt; нулевое, либо &amp;lt;tex&amp;gt;\frac{\lambda_i}{\lambda_{n+1}} = 1&amp;lt;/tex&amp;gt;. Так как собственный вектор &amp;lt;tex&amp;gt;x_{n+1}&amp;lt;/tex&amp;gt; ненулевой, найдется такое &amp;lt;tex&amp;gt;q&amp;lt;/tex&amp;gt;, что &amp;lt;tex&amp;gt;\alpha_q \ne 0&amp;lt;/tex&amp;gt;, и тогда &amp;lt;tex&amp;gt;\frac{\lambda_q}{\lambda_{n+1}} = 1&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть получили два одинаковых собственных значения, противоречие, а значит, &amp;lt;tex&amp;gt;x_1 \dots x_{n+1}&amp;lt;/tex&amp;gt; — ЛНЗ и включение &amp;lt;tex&amp;gt;L_n \subset L_{n+1}&amp;lt;/tex&amp;gt; — строгое.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Применим к цепи подпространств [[Гильбертовы пространства|лемму Рисса о почти перпендикуляре]]: &amp;lt;tex&amp;gt;\exists y_{n+1} \in L_{n+1},\|y_{n+1}\| = 1: \forall y_n \in L_n: \|y_{n+1} - y_n\| \ge \frac12&amp;lt;/tex&amp;gt;. Проделав такое для каждого &amp;lt;tex&amp;gt;L_n&amp;lt;/tex&amp;gt;, получим последовательность &amp;lt;tex&amp;gt;y_n&amp;lt;/tex&amp;gt;, заметим, что она ограничена 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Определим &amp;lt;tex&amp;gt;z_n = A y_n&amp;lt;/tex&amp;gt;. В силу компактности &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt; из &amp;lt;tex&amp;gt;\{z_n\}&amp;lt;/tex&amp;gt; можно выбрать сходящуюся последовательность точек. Проверим, что это сделать нельзя, противоречие будет связано с допущением о том, что на &amp;lt;tex&amp;gt;[\alpha,\|A\|]&amp;lt;/tex&amp;gt; бесконечное количество точек.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Составим разность &amp;lt;tex&amp;gt;z_{n+p}-z_n = A y_{n+p} - A y_n = \lambda_{n+p} y_{n+p} - (\lambda_{n+p} y_{n+p} - A y_{n+p} + A y_n)&amp;lt;/tex&amp;gt;. Проверим, что то, что находится в скобке, принадлежит &amp;lt;tex&amp;gt;L_{n+p-1}&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\lambda_{n+p} y_{n+p} - A y_{n+p} + A y_n \in L_{n+p-1}&amp;lt;/tex&amp;gt;. &amp;lt;tex&amp;gt;L_{n+p-1} = \mathcal{L} \{x_1,\ldots,x_{n+p-1}\}&amp;lt;/tex&amp;gt;. &amp;lt;tex&amp;gt;y_{n+p} \in L_{n+p}&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;y_{n+p} = \sum\limits_{k=1}^{n+p-1} \alpha_k x_k + \alpha_{n+p} x_{n+p}&amp;lt;/tex&amp;gt;. Подействуем A: &amp;lt;tex&amp;gt;A y_{n+p} = \sum\limits_{k=1}^{n+p-1} \alpha_k A x_k + \alpha_{n+p} A x_{n+p} = \sum\limits_{k=1}^{n+p-1} \alpha_k \lambda_k x_k + \alpha_{n+p} \lambda_{n+p} x_{n+p} &amp;lt;/tex&amp;gt;. Разность &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda_{n+p} y_{n+p} - A y_{n+p} = \sum\limits_{k=1}^{n+p-1} \beta_k x_k \in L_{n+p-1}&amp;lt;/tex&amp;gt;. &amp;lt;tex&amp;gt;y_n = \sum\limits_{k=1}^n \gamma_k x_k, A y_n = \sum\limits_{k=1}^n \gamma_k \lambda_k x_k \in L_{n+p-1}&amp;lt;/tex&amp;gt; и, следовательно, &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda_{n+p} y_{n+p} - A y_{n+p} + A y_n&amp;lt;/tex&amp;gt; принадлежит &amp;lt;tex&amp;gt;L_{n+p-1}&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Таким образом, &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda_{n+p} y_{n+p} - \lambda_{n+p} z = \lambda_{n+p} (y_{n+p} - z)&amp;lt;/tex&amp;gt;. Получаем: &amp;lt;tex&amp;gt;\|z_{n+p} - z_n\| = |\lambda_{n+p}| \|y_{n+p} - z\|&amp;lt;/tex&amp;gt;, где первый множитель не меньше &amp;lt;tex&amp;gt;\alpha&amp;lt;/tex&amp;gt;, а второй — &amp;lt;tex&amp;gt;\frac 1 2&amp;lt;/tex&amp;gt; (по построению &amp;lt;tex&amp;gt;y_n&amp;lt;/tex&amp;gt;) , в итоге &amp;lt;tex&amp;gt;\|z_{n+p} - z_n\| \geq \frac{\alpha}{2}&amp;lt;/tex&amp;gt; и, значит, из &amp;lt;tex&amp;gt;\{z_n\}&amp;lt;/tex&amp;gt; не выделить сходящейся подпоследовательности. Получили противоречие, а значит, на каждом отрезке &amp;lt;tex&amp;gt;[\alpha, \|A\|]&amp;lt;/tex&amp;gt; действительно конечное число собственных чисел, и спектр счетен.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Осталось проверить, что только &amp;lt;tex&amp;gt;0&amp;lt;/tex&amp;gt; может быть предельной точкой. Пусть это не так, и какое-то &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda \ne 0&amp;lt;/tex&amp;gt; — предельная точка, это означает, что для любого &amp;lt;tex&amp;gt;\forall \varepsilon: 0 &amp;lt; \varepsilon &amp;lt; \frac{\lambda}{2}&amp;lt;/tex&amp;gt;, во множестве &amp;lt;tex&amp;gt;[\lambda - \varepsilon, \lambda) \cup (\lambda, \lambda + \varepsilon]&amp;lt;/tex&amp;gt; содержится собственное число, то есть в отрезке &amp;lt;tex&amp;gt;[\frac{\lambda}{2}, \|A\|]&amp;lt;/tex&amp;gt; содержится счетно-бесконечное число точек спектра, чего быть не может, как мы уже показали выше.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Категория: Функциональный анализ 3 курс]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>217.66.159.194</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%90%D0%BB%D1%8C%D1%82%D0%B5%D1%80%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%B8%D0%B2%D0%B0_%D0%A4%D1%80%D0%B5%D0%B4%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D1%8C%D0%BC%D0%B0_%E2%80%94_%D0%A8%D0%B0%D1%83%D0%B4%D0%B5%D1%80%D0%B0&amp;diff=31782</id>
		<title>Альтернатива Фредгольма — Шаудера</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%90%D0%BB%D1%8C%D1%82%D0%B5%D1%80%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%B8%D0%B2%D0%B0_%D0%A4%D1%80%D0%B5%D0%B4%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D1%8C%D0%BC%D0%B0_%E2%80%94_%D0%A8%D0%B0%D1%83%D0%B4%D0%B5%D1%80%D0%B0&amp;diff=31782"/>
				<updated>2013-06-11T12:45:14Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;217.66.159.194: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;__TOC__&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;X = C[0;1]&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;K(u,v)&amp;lt;/tex&amp;gt; непрерывна на &amp;lt;tex&amp;gt;[0;1]^2&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;A(x,t)=\int\limits_0^1 K(t,s) x(s) ds, x(s) \in C[0;1]&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;A \colon C[0;1] \to C[0;1]&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; A &amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный оператор.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Будем изучать так называемые интегральные уравнения Фредгольма: &amp;lt;tex&amp;gt;f(t) = x(t) + \lambda \int\limits_0^1 K(t,s) x(s) ds&amp;lt;/tex&amp;gt; в &amp;lt;tex&amp;gt;C[0;1]&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Фредгольмом в начале XX века была разработана теория решения таких уравнений без использования методов функционального анализа. В 30-е годы XX века Шаудер обобщил ее на абстрактные компактные операторы.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; — &amp;lt;tex&amp;gt;B&amp;lt;/tex&amp;gt;-пространство, &amp;lt;tex&amp;gt;A \colon X \to X&amp;lt;/tex&amp;gt;, A — компактный. &amp;lt;tex&amp;gt;T = \lambda I - A&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ставим задачу: &amp;lt;tex&amp;gt;y&amp;lt;/tex&amp;gt; дано, когда &amp;lt;tex&amp;gt;Tx=y&amp;lt;/tex&amp;gt; разрешимо относительно &amp;lt;tex&amp;gt;x&amp;lt;/tex&amp;gt;?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;y = \lambda x - A x&amp;lt;/tex&amp;gt; — операторные уравнения второго рода (явно выделен &amp;lt;tex&amp;gt;I&amp;lt;/tex&amp;gt;). Уравнения первого рода (&amp;lt;tex&amp;gt;y=Bx&amp;lt;/tex&amp;gt;) решаются гораздо сложней. Объясняется это достаточно просто: &amp;lt;tex&amp;gt;y = \lambda x - A x = \lambda (x - \frac 1 \lambda A)x&amp;lt;/tex&amp;gt;. Если &amp;lt;tex&amp;gt;\frac 1 {|\lambda|} {\|A\|} &amp;lt; 1 &amp;lt;/tex&amp;gt;, то, по теореме Банаха, &amp;lt;tex&amp;gt;I - \frac 1 \lambda A&amp;lt;/tex&amp;gt; непрерывно обратим, следовательно, при достаточно больших &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;y=\lambda x - A x&amp;lt;/tex&amp;gt; разрешимо при любой левой части, причём решения &amp;lt;tex&amp;gt;x&amp;lt;/tex&amp;gt; будут непрерывно зависеть от &amp;lt;tex&amp;gt;y&amp;lt;/tex&amp;gt;. Интересна ситуация при &amp;lt;tex&amp;gt;|\lambda| \leq \|A\|&amp;lt;/tex&amp;gt;. В случае компактного A ответ даёт теория Шаудера.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Будем считать &amp;lt;tex&amp;gt; \lambda = 1 &amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Утверждение&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt; {{---}} компактный оператор. Тогда &amp;lt;tex&amp;gt;\dim\operatorname{Ker}(I-A) &amp;lt; + \infty&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;T = I - A&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{Ker}T = \{x|x - Ax = 0\} = \{x|x=Ax\}&amp;lt;/tex&amp;gt;, таким образом, ядро &amp;lt;tex&amp;gt;T&amp;lt;/tex&amp;gt; — неподвижные точки &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;\overline V&amp;lt;/tex&amp;gt; — единичный шар, &amp;lt;tex&amp;gt;Y = \operatorname{Ker}T&amp;lt;/tex&amp;gt; — подпространство &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Допустим, что &amp;lt;tex&amp;gt;\dim \operatorname{Ker}T = + \infty,~\overline W = \overline V \cap Y \Rightarrow \overline W = A \overline W&amp;lt;/tex&amp;gt;. Так как &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный, &amp;lt;tex&amp;gt;\overline W&amp;lt;/tex&amp;gt; — компакт в &amp;lt;tex&amp;gt;Y&amp;lt;/tex&amp;gt;, но в бесконечномерном пространстве шар (&amp;lt;tex&amp;gt;\overline W&amp;lt;/tex&amp;gt; будет шаром в подпространстве &amp;lt;tex&amp;gt;Y&amp;lt;/tex&amp;gt;) не может быть компактом, получаем противоречие. Значит, если &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный, то &amp;lt;tex&amp;gt;\dim\operatorname{Ker}(I-A) &amp;lt; + \infty&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Теорема&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;T = I - A&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt; компактен, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) &amp;lt;/tex&amp;gt; замкнуто.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
[[Теорема Банаха об обратном операторе|Ранее]] мы доказали, что если уравнение &amp;lt;tex&amp;gt;Tx=y, y \in R(T)&amp;lt;/tex&amp;gt; допускает априорную оценку (&amp;lt;tex&amp;gt;\exists \alpha~\forall x~Tx=y, \|x\| \leq a\|y\|&amp;lt;/tex&amp;gt;), то &amp;lt;tex&amp;gt;R(T)&amp;lt;/tex&amp;gt; замкнуто. Нужно доказать, что у &amp;lt;tex&amp;gt;T&amp;lt;/tex&amp;gt; есть априорная оценка.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;y \in R(T) \Rightarrow Tx=y&amp;lt;/tex&amp;gt;. Тогда &amp;lt;tex&amp;gt;\forall z \in \operatorname{Ker}T \Rightarrow T(x+z) = T(x) + T(z) = y + 0 = y&amp;lt;/tex&amp;gt;. Значит, все решения уравнения &amp;lt;tex&amp;gt;Tx=y&amp;lt;/tex&amp;gt; записываются в форме &amp;lt;tex&amp;gt;x=x_0+z&amp;lt;/tex&amp;gt;, где &amp;lt;tex&amp;gt;x_0&amp;lt;/tex&amp;gt; — одно из решений, &amp;lt;tex&amp;gt;z&amp;lt;/tex&amp;gt; принадлежит &amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{Ker} T&amp;lt;/tex&amp;gt;. Но &amp;lt;tex&amp;gt;\dim\operatorname{Ker}T &amp;lt; + \infty \Rightarrow \operatorname{Ker}~T = \mathcal{L} \{ e_1, \ldots e_n \} \Rightarrow x = x_0 + \sum\limits_{k=1}^n \alpha_k e_k, \alpha_k \in \mathbb{R}&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Рассмотрим функцию от &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt; переменных &amp;lt;tex&amp;gt;f(\alpha_1,\ldots,\alpha_n) = \|x_0 + \sum\limits_{k=1}^n \alpha_k e_k\| = \|x_0 - \sum\limits_{k=1}^n (-\alpha_k) e_k\|&amp;lt;/tex&amp;gt;. Эта функция — не что иное, как наилучшее приближение &amp;lt;tex&amp;gt; x_0 &amp;lt;/tex&amp;gt; элементами конечномерного &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Ker} T &amp;lt;/tex&amp;gt;, теорема о наилучшем приближении гарантирует нам, что существуют &amp;lt;tex&amp;gt; \alpha^*_1, \alpha^*_2, \ldots, \alpha^*_n : f (\overline {\alpha}^*) = \inf\limits_{\alpha} f(\alpha)&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;y \in R(T)&amp;lt;/tex&amp;gt;, среди всех решений уравнения &amp;lt;tex&amp;gt;Tx=y&amp;lt;/tex&amp;gt; существует решение с минимальной нормой. Его назовём &amp;lt;tex&amp;gt;\widehat x&amp;lt;/tex&amp;gt;, и далее докажем, что эти решения допускают априорную оценку через &amp;lt;tex&amp;gt;y&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Допустим, априорной оценки не существует, тогда можно построить последовательность &amp;lt;tex&amp;gt; y_n &amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt; \widehat x_n &amp;lt;/tex&amp;gt; (минимальных по норме решений с правой частью &amp;lt;tex&amp;gt; x_n &amp;lt;/tex&amp;gt;), таких, что &amp;lt;tex&amp;gt; \frac{\|\widehat x_n\|}{\|y_n\|} \to \infty &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
В силу линейности уравнения, можно выбрать &amp;lt;tex&amp;gt; \widehat x_n &amp;lt;/tex&amp;gt; с единичной нормой, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \|y_n\| \to 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; T = I - A &amp;lt;/tex&amp;gt;, так как &amp;lt;tex&amp;gt; \{ \widehat x_n \} &amp;lt;/tex&amp;gt; ограничено и &amp;lt;tex&amp;gt; A &amp;lt;/tex&amp;gt; компактен, то из &amp;lt;tex&amp;gt; z_n = A \widehat x_n  &amp;lt;/tex&amp;gt; можно выделить сходящуюся подпоследовательность &amp;lt;tex&amp;gt; z_{n_{k}} \to z &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Тогда получаем &amp;lt;tex&amp;gt; y_{n_k} = \widehat x_{n_k} - z_{n_{k}}&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Но &amp;lt;tex&amp;gt; y_n \to 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, значит, &amp;lt;tex&amp;gt; \widehat x_{n_k} - z_{n_{k}} \to 0, \widehat x_{n_k} \to z_{n_{k}}, \widehat x = z = A \widehat x &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
То есть, &amp;lt;tex&amp;gt; Tz = 0, z \in \operatorname{Ker} T &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; T(\widehat x_n - z) = y_n &amp;lt;/tex&amp;gt;, но, так как мы выбирали минимальное по норме &amp;lt;tex&amp;gt;\widehat x_n &amp;lt;/tex&amp;gt;, то &amp;lt;tex&amp;gt; \|\widehat x_n - z\| \ge \|\widehat x_n\| = 1&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Получили, что &amp;lt;tex&amp;gt; 0 \ge 1 &amp;lt;/tex&amp;gt; — противоречие, значит, априорная оценка существует, &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) &amp;lt;/tex&amp;gt; замкнуто, и теорема доказана.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Докажем теперь два утверждения.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Утверждение&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt; M_n = \operatorname{Ker} ((I - A)^n), n \in \mathbb N&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; A &amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный оператор.&lt;br /&gt;
Тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \exists n_0: M_{n_0} = M_{n_0 + 1} &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
Идея доказательства подобных утверждений следующая: идем от противного и, пользуясь леммой Рисса, строим ограниченную последовательность точек. Применяя к ней &amp;lt;tex&amp;gt; A &amp;lt;/tex&amp;gt;, получаем последовательность, из которой можно выделить сходящуюся подпоследовательность. После этого ищем противоречие с условием.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; (I - A)^n = \sum\limits_{k=0}^{n} C_n^k (-1)^k A^k = I - (-\sum\limits_{k=1}^{n} C_n^k (-1)^k A^k) &amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Второе слагаемое является компактным оператором, обозначим его за &amp;lt;tex&amp;gt; B &amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; (I - A)^n = I - B &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; M_n = \operatorname{Ker} ((I - A)^n) &amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \dim M_n = \dim \operatorname{Ker} (I - A)^n = \dim \operatorname{Ker} (I - B) &amp;lt; +\infty &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt; T = I - A &amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; x \in M_n &amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt; T^n(x) = 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; T^{n+1}(x) = T(0) = 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, &amp;lt;tex&amp;gt; M_n \subset M_{n+1} &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Допустим, что &amp;lt;tex&amp;gt; \forall n: M_n \subset M_{n+1} &amp;lt;/tex&amp;gt; (строго). &lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; M_n &amp;lt;/tex&amp;gt; — подпространство &amp;lt;tex&amp;gt; X &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Применим к паре подпространств &amp;lt;tex&amp;gt; M_n, M_{n+1} &amp;lt;/tex&amp;gt; лемму Рисса:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; \exists x_{n+1} \in M_{n+1}: \|x_{n+1}\| = 1, \forall x \in M_n \|x_{n+1} - x\| \ge \frac12 &amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Таким образом выстраиваем последовательность &amp;lt;tex&amp;gt; x_1, x_2, \ldots, x_n, \ldots, \|x_n\| = 1 &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; y_n = Ax_n &amp;lt;/tex&amp;gt;, из &amp;lt;tex&amp;gt; y_n &amp;lt;/tex&amp;gt; можно выделить сходящуюся подпоследовательность.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; y_{n+p} - y_n = Ax_{n+p} - Ax_{n} = x_{n+p} - (x_{n+p} - Ax_{n+p} + Ax_n) &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Обозначим сумму в скобках за &amp;lt;tex&amp;gt; z &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Заметим, что &amp;lt;tex&amp;gt; z = T(x_{n+p}) + Ax_n &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; T^{m+p-1}(z) = T^{m+p}(x_{m+p}) + T^{m+p-1}(Ax_n) &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Здесь первое слагаемое равно нулю по определению последовательности &amp;lt;tex&amp;gt; x_n &amp;lt;/tex&amp;gt;. Второе же, так как операторы &amp;lt;tex&amp;gt; T^{m+p-1} &amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt; A &amp;lt;/tex&amp;gt; коммутируют, равно &amp;lt;tex&amp;gt; A(T^{m+p-1}(x_n)) = A(0) = 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, и &amp;lt;tex&amp;gt; z \in \operatorname{Ker}(T^{m+p-1}) &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Но раз &amp;lt;tex&amp;gt; z \in M_{n+p-1} &amp;lt;/tex&amp;gt;, то &amp;lt;tex&amp;gt; \|x_{n+p} - z\| \ge \frac12 &amp;lt;/tex&amp;gt;, и &amp;lt;tex&amp;gt; \|y_{n+p} - y_{n}\| \ge \frac12 &amp;lt;/tex&amp;gt;, чего не может быть, поскольку в этом случае мы не сможем выделить из &amp;lt;tex&amp;gt; y_n &amp;lt;/tex&amp;gt; сходящуюся подпоследовательность. Поэтому наше предположение неверно, теорема доказана.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Утверждение&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt; A &amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный оператор на банаховом &amp;lt;tex&amp;gt; X &amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; T = I - A &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
Тогда &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) = X \Leftrightarrow \operatorname{Ker} T = \{0\} &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; \Longrightarrow &amp;lt;/tex&amp;gt;:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть существует &amp;lt;tex&amp;gt; x_1 \ne 0, x_1 \in \operatorname{Ker} T = N_1 &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Так как &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) = X &amp;lt;/tex&amp;gt;, то у уравнения &amp;lt;tex&amp;gt; Tx = x_1 &amp;lt;/tex&amp;gt; существует решение, обозначим его &amp;lt;tex&amp;gt; x_2 &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; T(Tx_2) = T(x_1) = 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, &amp;lt;tex&amp;gt; x_2 \in \operatorname{Ker} T^2 = N_2 &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Заметим, что &amp;lt;tex&amp;gt; x_2 \notin N_1 &amp;lt;/tex&amp;gt;, в противном случае &amp;lt;tex&amp;gt; x_1 = Tx_2 = 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, что противоречит нашему предположению.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Значит, &amp;lt;tex&amp;gt; N_1 \subset N_2 &amp;lt;/tex&amp;gt; (строго). Действуя аналогично, берем &amp;lt;tex&amp;gt; x_3 &amp;lt;/tex&amp;gt; решение уравнения — &amp;lt;tex&amp;gt; Tx = x_2 &amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; x_3 \notin N_2, x_3 \in N_3 &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Получаем бесконечную цепочку строго вложенных множеств &amp;lt;tex&amp;gt; N_k &amp;lt;/tex&amp;gt;, существование которой противоречит предыдущему утверждению, значит, &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Ker} T = \{0\} &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; \Longleftarrow &amp;lt;/tex&amp;gt;:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Ker} T = \{0\} &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; R(T) &amp;lt;/tex&amp;gt; — замкнутое множество, &amp;lt;tex&amp;gt; T^* = I - A^* &amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; R(T^*) = (\operatorname{Ker} T)^{\perp} = (\{0\})^{\perp} = X^* &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Ker} T^* = {0} &amp;lt;/tex&amp;gt;, и &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) = (\operatorname{Ker} T^*)^{\perp} = X &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Альтернатива Фредгольма-Шаудера ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Теорема&lt;br /&gt;
|about=&lt;br /&gt;
альтернатива Фредгольма-Шаудера&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;A:X \to X&amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный оператор и &amp;lt;tex&amp;gt;T = A - \lambda I&amp;lt;/tex&amp;gt;. Тогда возможно только две ситуации:&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{Ker} T = \{0\}&amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; y = Tx&amp;lt;/tex&amp;gt; разрешимо для любого &amp;lt;tex&amp;gt;y&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{Ker} T \ne \{0\}&amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; y = Tx&amp;lt;/tex&amp;gt; разрешимо только для тех &amp;lt;tex&amp;gt;y&amp;lt;/tex&amp;gt;, которые принадлежат &amp;lt;tex&amp;gt;(\operatorname{Ker} T^*)^\perp&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Ker} T = \{0\} &amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) = X &amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; y = Tx &amp;lt;/tex&amp;gt; действительно разрешимо для всех &amp;lt;tex&amp;gt; y &amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Ker} T \ne \{0\} &amp;lt;/tex&amp;gt;, по первой теореме этого параграфа, &amp;lt;tex&amp;gt; R(T) = \operatorname{Cl} R(T) &amp;lt;/tex&amp;gt;. По [[Сопряженный оператор#Теоремы о множестве значений оператора|общим теоремам о сопряженном операторе]], &amp;lt;tex&amp;gt; \operatorname{Cl} R(T) = (\operatorname{Ker} T^*)^\perp &amp;lt;/tex&amp;gt;. Рассмотрим &amp;lt;tex&amp;gt; y = Tx &amp;lt;/tex&amp;gt;, очевидно, оно разрешимо, когда &amp;lt;tex&amp;gt; y \in R(T) &amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, &amp;lt;tex&amp;gt; y \in (\operatorname{Ker} T^*)^\perp &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Теорема о счетности спектра компактного оператора ==&lt;br /&gt;
Рассмотрим &amp;lt;tex&amp;gt;A - \lambda I&amp;lt;/tex&amp;gt;. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{Ker} (A - \lambda I) \ne \{0\}&amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда оператор необратим, и &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda&amp;lt;/tex&amp;gt; — собственное число, то есть &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda \in \sigma(A)&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{Ker} (A - \lambda I) = \{0\}&amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда по альтернативе, оператор непрерывно обратим, то есть &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda \in \rho(A)&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Таким образом, спектр состоит из собственных чисел, и, возможно, нуля. Теперь изучим мощность спектра:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Теорема&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Спектр компактного оператора не более чем счётен и его предельной точкой может быть только 0.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
Так как спектр линейного ограниченного оператора [[Спектр линейного оператора|входит в круг радиуса &amp;lt;tex&amp;gt;\|A\|&amp;lt;/tex&amp;gt;]], получаем &amp;lt;tex&amp;gt;|\lambda| \in [0, \|A\|]&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Рассмотрим &amp;lt;tex&amp;gt;\alpha &amp;gt; 0&amp;lt;/tex&amp;gt;, проверим, что на отрезке &amp;lt;tex&amp;gt;[\alpha,\|A\|]&amp;lt;/tex&amp;gt; — конечное число точек спектра. Предположим обратное, тогда выделим подпоследовательность &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda_1 \dots \lambda_n \dots&amp;lt;/tex&amp;gt; различных собственных значений (каждое из них больше &amp;lt;tex&amp;gt;\alpha&amp;lt;/tex&amp;gt;). Пусть им соответствуют собственные векторы &amp;lt;tex&amp;gt;x_1 \dots x_n \dots&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Покажем, что при любом &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;, собственные векторы &amp;lt;tex&amp;gt;x_1 \dots x_n&amp;lt;/tex&amp;gt; — линейно независимы, и что линейные оболочки &amp;lt;tex&amp;gt;L_n = \mathcal{L}(x_1 \dots x_n)&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;L_{n+1} = \mathcal{L}(x_1 \dots x_{n+1})&amp;lt;/tex&amp;gt; строго вложены друг в друга. Доказательство по индукции: для &amp;lt;tex&amp;gt;n=1&amp;lt;/tex&amp;gt; — тривиально. Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;x_1 \dots x_n&amp;lt;/tex&amp;gt; — ЛНЗ, покажем, что &amp;lt;tex&amp;gt;x_1 \dots x_{n+1}&amp;lt;/tex&amp;gt; — тоже ЛНЗ. Покажем от противного: пусть &amp;lt;tex&amp;gt;x_{n+1} = \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i x_i&amp;lt;/tex&amp;gt;. Подействуем на обе части оператором &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt;: &amp;lt;tex&amp;gt;Ax_{n+1} = \lambda_{n + 1} x_{n+1} = \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i A x_i = \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i \lambda_i x_i&amp;lt;/tex&amp;gt;. Разделив обе части на &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda_{n + 1}&amp;lt;/tex&amp;gt; (он ненулевой), получим другое разложение &amp;lt;tex&amp;gt;x_{n+1}&amp;lt;/tex&amp;gt; по векторам &amp;lt;tex&amp;gt;x_1 \dots x_n&amp;lt;/tex&amp;gt;: &amp;lt;tex&amp;gt;x_{n+1} = \sum\limits_{i=1}^n \frac{\alpha_i \lambda_i}{\lambda_{n + 1}} x_i&amp;lt;/tex&amp;gt;. Но так как разложение по линейно независимой системе должно быть единственно, то получаем, что &amp;lt;tex&amp;gt;\frac{\alpha_i \lambda_i}{\lambda_{n + 1}} = \alpha_i&amp;lt;/tex&amp;gt;, здесь либо &amp;lt;tex&amp;gt;\alpha_i&amp;lt;/tex&amp;gt; нулевое, либо &amp;lt;tex&amp;gt;\frac{\lambda_i}{\lambda_{n+1}} = 1&amp;lt;/tex&amp;gt;. Так как собственный вектор &amp;lt;tex&amp;gt;x_{n+1}&amp;lt;/tex&amp;gt; ненулевой, найдется такое &amp;lt;tex&amp;gt;q&amp;lt;/tex&amp;gt;, что &amp;lt;tex&amp;gt;\alpha_q \ne 0&amp;lt;/tex&amp;gt;, и тогда &amp;lt;tex&amp;gt;\frac{\lambda_q}{\lambda_{n+1}} = 1&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть получили два одинаковых собственных значения, противоречие, а значит, &amp;lt;tex&amp;gt;x_1 \dots x_{n+1}&amp;lt;/tex&amp;gt; — ЛНЗ и включение &amp;lt;tex&amp;gt;L_n \subset L_{n+1}&amp;lt;/tex&amp;gt; — строгое.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Применим к цепи подпространств [[Гильбертовы пространства|лемму Рисса о почти перпендикуляре]]: &amp;lt;tex&amp;gt;\exists y_{n+1} \in L_{n+1},\|y_{n+1}\| = 1: \forall y_n \in L_n: \|y_{n+1} - y_n\| \ge \frac12&amp;lt;/tex&amp;gt;. Проделав такое для каждого &amp;lt;tex&amp;gt;L_n&amp;lt;/tex&amp;gt;, получим последовательность &amp;lt;tex&amp;gt;y_n&amp;lt;/tex&amp;gt;, заметим, что она ограничена 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Определим &amp;lt;tex&amp;gt;z_n = A y_n&amp;lt;/tex&amp;gt;. В силу компактности &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt; из &amp;lt;tex&amp;gt;\{z_n\}&amp;lt;/tex&amp;gt; можно выбрать сходящуюся последовательность точек. Проверим, что это сделать нельзя, противоречие будет связано с допущением о том, что на &amp;lt;tex&amp;gt;[\alpha,\|A\|]&amp;lt;/tex&amp;gt; бесконечное количество точек.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Составим разность &amp;lt;tex&amp;gt;z_{n+p}-z_n = A y_{n+p} - A y_n = \lambda_{n+p} y_{n+p} - (\lambda_{n+p} y_{n+p} - A y_{n+p} + A y_n)&amp;lt;/tex&amp;gt;. Проверим, что то, что находится в скобке, принадлежит &amp;lt;tex&amp;gt;L_{n+p-1}&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\lambda_{n+p} y_{n+p} - A y_{n+p} + A y_n \in L_{n+p-1}&amp;lt;/tex&amp;gt;. &amp;lt;tex&amp;gt;L_{n+p-1} = \mathcal{L} \{x_1,\ldots,x_{n+p-1}\}&amp;lt;/tex&amp;gt;. &amp;lt;tex&amp;gt;y_{n+p} \in L_{n+p}&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;y_{n+p} = \sum\limits_{k=1}^{n+p-1} \alpha_k x_k + \alpha_{n+p} x_{n+p}&amp;lt;/tex&amp;gt;. Подействуем A: &amp;lt;tex&amp;gt;A y_{n+p} = \sum\limits_{k=1}^{n+p-1} \alpha_k A x_k + \alpha_{n+p} A x_{n+p} = \sum\limits_{k=1}^{n+p-1} \alpha_k \lambda_k x_k + \alpha_{n+p} \lambda_{n+p} x_{n+p} &amp;lt;/tex&amp;gt;. Разность &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda_{n+p} y_{n+p} - A y_{n+p} = \sum\limits_{k=1}^{n+p-1} \beta_k x_k \in L_{n+p-1}&amp;lt;/tex&amp;gt;. &amp;lt;tex&amp;gt;y_n = \sum\limits_{k=1}^n \gamma_k x_k, A y_n = \sum\limits_{k=1}^n \gamma_k \lambda_k x_k \in L_{n+p-1}&amp;lt;/tex&amp;gt; и, следовательно, &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda_{n+p} y_{n+p} - A y_{n+p} + A y_n&amp;lt;/tex&amp;gt; принадлежит &amp;lt;tex&amp;gt;L_{n+p-1}&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Таким образом, &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda_{n+p} y_{n+p} - \lambda_{n+p} z = \lambda_{n+p} (y_{n+p} - z)&amp;lt;/tex&amp;gt;. Получаем: &amp;lt;tex&amp;gt;\|z_{n+p} - z_n\| = |\lambda_{n+p}| \|y_{n+p} - z\|&amp;lt;/tex&amp;gt;, где первый множитель не меньше &amp;lt;tex&amp;gt;\alpha&amp;lt;/tex&amp;gt;, а второй — &amp;lt;tex&amp;gt;\frac 1 2&amp;lt;/tex&amp;gt; (по построению &amp;lt;tex&amp;gt;y_n&amp;lt;/tex&amp;gt;) , в итоге &amp;lt;tex&amp;gt;\|z_{n+p} - z_n\| \geq \frac{\alpha}{2}&amp;lt;/tex&amp;gt; и, значит, из &amp;lt;tex&amp;gt;\{z_n\}&amp;lt;/tex&amp;gt; не выделить сходящейся подпоследовательности. Получили противоречие, а значит, на каждом отрезке &amp;lt;tex&amp;gt;[\alpha, \|A\|]&amp;lt;/tex&amp;gt; действительно конечное число собственных чисел, и спектр счетен.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Осталось проверить, что только &amp;lt;tex&amp;gt;0&amp;lt;/tex&amp;gt; может быть предельной точкой. Пусть это не так, и какое-то &amp;lt;tex&amp;gt;\lambda \ne 0&amp;lt;/tex&amp;gt; — предельная точка, это означает, что для любого &amp;lt;tex&amp;gt;\forall \varepsilon: 0 &amp;lt; \varepsilon &amp;lt; \frac{\lambda}{2}&amp;lt;/tex&amp;gt;, во множестве &amp;lt;tex&amp;gt;[\lambda - \varepsilon, \lambda) \cup (\lambda, \lambda + \varepsilon]&amp;lt;/tex&amp;gt; содержится собственное число, то есть в отрезке &amp;lt;tex&amp;gt;[\frac{\lambda}{2}, \|A\|]&amp;lt;/tex&amp;gt; содержится счетно-бесконечное число точек спектра, чего быть не может, как мы уже показали выше.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Категория: Функциональный анализ 3 курс]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>217.66.159.194</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%91%D0%B0%D0%B7%D0%B8%D1%81_%D0%A8%D0%B0%D1%83%D0%B4%D0%B5%D1%80%D0%B0&amp;diff=31781</id>
		<title>Базис Шаудера</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%91%D0%B0%D0%B7%D0%B8%D1%81_%D0%A8%D0%B0%D1%83%D0%B4%D0%B5%D1%80%D0%B0&amp;diff=31781"/>
				<updated>2013-06-11T12:39:26Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;217.66.159.194: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Выясним структуру компактного оператора в специальном случае — когда &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; имеет базис Шаудера.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Определение&lt;br /&gt;
|definition=&lt;br /&gt;
Базисом Шаудера в банаховом пространстве &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; называется множество его элементов &amp;lt;tex&amp;gt;e_1, e_2 \dots e_n \dots&amp;lt;/tex&amp;gt; такое, что у любого &amp;lt;tex&amp;gt;x&amp;lt;/tex&amp;gt; в &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; существует единственное разложение &amp;lt;tex&amp;gt;x = \sum\limits_{n = 1}^{\infty} \alpha_i e_i&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Примеры:&lt;br /&gt;
* ортонормированный базис в Гильбертовом пространстве — базис Шаудера&lt;br /&gt;
* в &amp;lt;tex&amp;gt;L_p(E)&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;C[a, b]&amp;lt;/tex&amp;gt; тоже есть базис Шаудера&lt;br /&gt;
* но не у всех банаховых пространств он есть&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть в &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; есть базис Шаудера, тогда между &amp;lt;tex&amp;gt;x = \sum\limits_{n=1}^\infty \alpha_k e_k&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;(\alpha_1 \dots \alpha_n \dots)&amp;lt;/tex&amp;gt; — бесконечными последовательностями есть биекция. Определим &amp;lt;tex&amp;gt;F = \{(\alpha_1 \dots \alpha_n\dots) \mid \exists x \in X: \sum\limits_{n=1}^\infty \alpha_n e_n \to x \}&amp;lt;/tex&amp;gt; — это линейное пространство. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Так как ряд сходится, &amp;lt;tex&amp;gt;F&amp;lt;/tex&amp;gt; можно превратить в НП, определив норму как &amp;lt;tex&amp;gt;\| \alpha \| = \sup\limits_n \left\| \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i e_i\right\|&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Утверждение&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пространство &amp;lt;tex&amp;gt; F &amp;lt;/tex&amp;gt; относительно этой нормы — банахово.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
Пусть дана последовательность &amp;lt;tex&amp;gt;y_k \in F&amp;lt;/tex&amp;gt; (за &amp;lt;tex&amp;gt;y_k^i&amp;lt;/tex&amp;gt; обозначаем &amp;lt;tex&amp;gt;i&amp;lt;/tex&amp;gt;-ый элемент &amp;lt;tex&amp;gt;k&amp;lt;/tex&amp;gt;-ой последовательности),&lt;br /&gt;
которая сходится в себе, то есть&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\| y_m - y_k \| = \sup\limits_n \left\| \sum\limits_{i = 1}^n (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt; при &amp;lt;tex&amp;gt;m, k \ge N(\varepsilon)&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Рассмотрим последовательность &amp;lt;tex&amp;gt;y_k^i&amp;lt;/tex&amp;gt; при фиксированном &amp;lt;tex&amp;gt;i&amp;lt;/tex&amp;gt;, докажем, что эта последовательность сходится:&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;| y_m^n - y_k^n | \| e_n \| = \| (y_m^n - y_k^n) e_n \| = \left \| \sum\limits_{i = 1}^n (y_m^i - y_k^i) e_i - \sum\limits_{i = 1}^{n - 1} (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| \le&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\left \| \sum\limits_{i = 1}^n (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| + \left \| \sum\limits_{i = 1}^{n - 1} (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| \le&lt;br /&gt;
2 \sup\limits_n \left \| \sum\limits_{i = 1}^n (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| &amp;lt; 2 \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt; при &amp;lt;tex&amp;gt;m, k &amp;gt; N(\varepsilon)&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Рассмотренная последовательность сходится в себе, следовательно, сходится. Пусть эта последовательность сходится к &amp;lt;tex&amp;gt;z^n&amp;lt;/tex&amp;gt;, докажем, что &amp;lt;tex&amp;gt;z&amp;lt;/tex&amp;gt; является пределом последовательности &amp;lt;tex&amp;gt;y_i&amp;lt;/tex&amp;gt;. {{TODO|t=Coming soon...}}&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Определим биективный линейный оператор &amp;lt;tex&amp;gt;T: F \to X&amp;lt;/tex&amp;gt; как &amp;lt;tex&amp;gt;T \alpha = \sum\limits_{n=1}^\infty \alpha_n e_n&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Покажем, что он ограничен: &amp;lt;tex&amp;gt;\|T\alpha\| = \|x\| = \left\| \sum\limits_{n = 1}^\infty \alpha_n e_n \right\| \le \sup\limits_n \left\| \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i e_i \right\| = \| \alpha \|&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть &amp;lt;tex&amp;gt;\| T\alpha \| \le \| \alpha \| \implies \|T\| \le 1&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Так как &amp;lt;tex&amp;gt;F&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; — банаховы, по [[Теорема Банаха об обратном операторе|теореме Банаха об обратном операторе]], обратный оператор также ограничен: &amp;lt;tex&amp;gt;\|T^{-1}\| \le C&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, &amp;lt;tex&amp;gt;\|\alpha\| \le C \|x\|&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Теорема&lt;br /&gt;
|about=&lt;br /&gt;
почти конечномерность компактного оператора&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Если &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; — банахово пространство с базисом Шаудера, &amp;lt;tex&amp;gt;A:X \to X&amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный, то для всех &amp;lt;tex&amp;gt;\varepsilon &amp;gt; 0&amp;lt;/tex&amp;gt; существует разложение оператора &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt; в сумму двух компактных операторов: &amp;lt;tex&amp;gt;A = A_1 + A_2&amp;lt;/tex&amp;gt; такое, что:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{dim}(R(A_1)) &amp;lt; +\infty&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\|A_2\| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
В полученном выше соотношении &amp;lt;tex&amp;gt;\|\alpha\| \le C \|x\|&amp;lt;/tex&amp;gt;, раскроем нормы: &amp;lt;tex&amp;gt;\sup\limits_n\left\| \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i e_i \right\| \le C \left\| \sum\limits_{i=1}^\infty \alpha_i e_i \right\|&amp;lt;/tex&amp;gt;, а значит, &amp;lt;tex&amp;gt; \forall n: \left\|\sum\limits_{i=1}^n \alpha_i e_i \right\| \le C \left\| \sum\limits_{i=1}^\infty \alpha_i e_i \right\|&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Для каждого &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;, определим на элементах &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; два оператора: &amp;lt;tex&amp;gt;S_n(x) = \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i e_i&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;R_n(x) = \sum\limits_{i=n+1}^\infty \alpha_i e_i&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
По выше полученным неравенствам, &amp;lt;tex&amp;gt;\|S_n(x)\| \le C \|x\|&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть нормы всех &amp;lt;tex&amp;gt;S_n&amp;lt;/tex&amp;gt; ограничены числом &amp;lt;tex&amp;gt;C&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Запишем оператор &amp;lt;tex&amp;gt;I&amp;lt;/tex&amp;gt; как &amp;lt;tex&amp;gt;S_n + R_n&amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt;R_n = I - S_n&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;\|R_n\| \le \| I\| + \|S_n\| \le 1 + C&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Это значит, что нормы всех остаточных операторов &amp;lt;tex&amp;gt; R_n &amp;lt;/tex&amp;gt; ограничены числом &amp;lt;tex&amp;gt;1 + C&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;A : X \to X&amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;A = IA = S_n A + R_n A = A_1 + A_2&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;R(A_1) \subset \mathcal L(e_1, \ldots, e_n)&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, для всех &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;A_1&amp;lt;/tex&amp;gt; — конечномерный оператор.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Докажем теперь вторую часть теоремы: покажем, что для всех &amp;lt;tex&amp;gt;\varepsilon &amp;gt; 0&amp;lt;/tex&amp;gt; найдется &amp;lt;tex&amp;gt;n_0&amp;lt;/tex&amp;gt; такое, что &amp;lt;tex&amp;gt;\|R_{n_0} A \| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Рассмотрим &amp;lt;tex&amp;gt;\overline V&amp;lt;/tex&amp;gt; — единичный шар в &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;M = A(\overline V)&amp;lt;/tex&amp;gt; — относительно компактно,  следовательно, для любого &amp;lt;tex&amp;gt;\varepsilon &amp;gt; 0&amp;lt;/tex&amp;gt; есть конечная &amp;lt;tex&amp;gt;\varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;-сеть &amp;lt;tex&amp;gt;z_1, \ldots, z_p&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\forall y \in M \exists z_j:\ \|y - z_j\| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\|R_n y\| = \|R_n y - R_n z_j + R_n z_j\| \le \|R_n\| \|y - z_j\| + \|R_n z_j\| \le (1 + C) \varepsilon + \|R_n z_j\|&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; \forall j = 1\ldots p, R_n z_j \xrightarrow[n \to \infty]{} 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, поэтому &amp;lt;tex&amp;gt; \exists N_j: \forall n &amp;gt; N_j : \|R_n z_j\| &amp;lt; \varepsilon &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Возьмем &amp;lt;tex&amp;gt; N = \max\limits_{j = 1\ldots p} N_j &amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \forall n &amp;gt; N\ \forall j = 1\ldots p:\ \|R_n z_j \| &amp;lt; \varepsilon &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Значит, &amp;lt;tex&amp;gt;\|R_n y \| \le (2 + C) \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;R_n(Ax) \stackrel{n \to \infty}{\rightrightarrows} 0&amp;lt;/tex&amp;gt; на &amp;lt;tex&amp;gt; \overline V &amp;lt;/tex&amp;gt;, так как &amp;lt;tex&amp;gt;R_n(y) \stackrel{n \to \infty}{\rightrightarrows} 0&amp;lt;/tex&amp;gt; на &amp;lt;tex&amp;gt;M&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Получили &amp;lt;tex&amp;gt;\forall \varepsilon &amp;gt; 0 \exists n_0: \|R_{n_0} (Ax)\| &amp;lt; \varepsilon\ \forall x \in \overline{V}&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, &amp;lt;tex&amp;gt;\|R_{n_0}A\| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
В итоге, примем &amp;lt;tex&amp;gt;A_1 = S_{n_0}A&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;A_2 = R_{n_0}A&amp;lt;/tex&amp;gt;. &amp;lt;tex&amp;gt;A_1&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;A_2&amp;lt;/tex&amp;gt; компактны как композиция компактного и огранниченного оператора.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Категория: Функциональный анализ 3 курс]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>217.66.159.194</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%91%D0%B0%D0%B7%D0%B8%D1%81_%D0%A8%D0%B0%D1%83%D0%B4%D0%B5%D1%80%D0%B0&amp;diff=31780</id>
		<title>Базис Шаудера</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%91%D0%B0%D0%B7%D0%B8%D1%81_%D0%A8%D0%B0%D1%83%D0%B4%D0%B5%D1%80%D0%B0&amp;diff=31780"/>
				<updated>2013-06-11T12:38:46Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;217.66.159.194: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Выясним структуру компактного оператора в специальном случае — когда &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; имеет базис Шаудера.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Определение&lt;br /&gt;
|definition=&lt;br /&gt;
Базисом Шаудера в банаховом пространстве &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; называется множество его элементов &amp;lt;tex&amp;gt;e_1, e_2 \dots e_n \dots&amp;lt;/tex&amp;gt; такое, что у любого &amp;lt;tex&amp;gt;x&amp;lt;/tex&amp;gt; в &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; существует единственное разложение &amp;lt;tex&amp;gt;x = \sum\limits_{n = 1}^{\infty} \alpha_i e_i&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Примеры:&lt;br /&gt;
* ортонормированный базис в Гильбертовом пространстве — базис Шаудера&lt;br /&gt;
* в &amp;lt;tex&amp;gt;L_p(E)&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;C[a, b]&amp;lt;/tex&amp;gt; тоже есть базис Шаудера&lt;br /&gt;
* но не у всех банаховых пространств он есть&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть в &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; есть базис Шаудера, тогда между &amp;lt;tex&amp;gt;x = \sum\limits_{n=1}^\infty \alpha_k e_k&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;(\alpha_1 \dots \alpha_n \dots)&amp;lt;/tex&amp;gt; — бесконечными последовательностями есть биекция. Определим &amp;lt;tex&amp;gt;F = \{(\alpha_1 \dots \alpha_n\dots) \mid \exists x \in X: \sum\limits_{n=1}^\infty \alpha_n e_n \to x \}&amp;lt;/tex&amp;gt; — это линейное пространство. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Так как ряд сходится, &amp;lt;tex&amp;gt;F&amp;lt;/tex&amp;gt; можно превратить в НП, определив норму как &amp;lt;tex&amp;gt;\| \alpha \| = \sup\limits_n \left\| \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i e_i\right\|&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Утверждение&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пространство &amp;lt;tex&amp;gt; F &amp;lt;/tex&amp;gt; относительно этой нормы — банахово.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
Пусть дана последовательность &amp;lt;tex&amp;gt;y_k \in F&amp;lt;/tex&amp;gt; (за &amp;lt;tex&amp;gt;y_k^i&amp;lt;/tex&amp;gt; обозначаем &amp;lt;tex&amp;gt;i&amp;lt;/tex&amp;gt;-ый элемент &amp;lt;tex&amp;gt;k&amp;lt;/tex&amp;gt;-ой последовательности),&lt;br /&gt;
которая сходится в себе, то есть&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\| y_m - y_k \| = \sup\limits_n \left\| \sum\limits_{i = 1}^n (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt; при &amp;lt;tex&amp;gt;m, k \ge N(\varepsilon)&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Рассмотрим последовательность &amp;lt;tex&amp;gt;y_k^i&amp;lt;/tex&amp;gt; при фиксированном &amp;lt;tex&amp;gt;i&amp;lt;/tex&amp;gt;, докажем, что эта последовательность сходится:&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;| y_m^n - y_k^n | \| e_n \| = \| (y_m^n - y_k^n) e_n \| = \left \| \sum\limits_{i = 1}^n (y_m^i - y_k^i) e_i - \sum\limits_{i = 1}^{n - 1} (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| \le&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\left \| \sum\limits_{i = 1}^n (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| + \left \| \sum\limits_{i = 1}^{n - 1} (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| \le&lt;br /&gt;
2 \sup\limits_n \left \| \sum\limits_{i = 1}^n (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| &amp;lt; 2 \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt; при &amp;lt;tex&amp;gt;m, k &amp;gt; N(\varepsilon)&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Рассмотренная последовательность сходится в себе, следовательно, сходится. Пусть эта последовательность сходится к &amp;lt;tex&amp;gt;z^n&amp;lt;/tex&amp;gt;, докажем, что &amp;lt;tex&amp;gt;z&amp;lt;/tex&amp;gt; является пределом последовательности &amp;lt;tex&amp;gt;y_i&amp;lt;/tex&amp;gt;. {{TODO|t=Coming soon...}}&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Определим биективный линейный оператор &amp;lt;tex&amp;gt;T: F \to X&amp;lt;/tex&amp;gt; как &amp;lt;tex&amp;gt;T \alpha = \sum\limits_{n=1}^\infty \alpha_n e_n&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Покажем, что он ограничен: &amp;lt;tex&amp;gt;\|T\alpha\| = \|x\| = \left\| \sum\limits_{n = 1}^\infty \alpha_n e_n \right\| \le \sup\limits_n \left\| \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i e_i \right\| = \| \alpha \|&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть &amp;lt;tex&amp;gt;\| T\alpha \| \le \| \alpha \| \implies \|T\| \le 1&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Так как &amp;lt;tex&amp;gt;F&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; — банаховы, по [[Теорема Банаха об обратном операторе|теореме Банаха об обратном операторе]], обратный оператор также ограничен: &amp;lt;tex&amp;gt;\|T^{-1}\| \le C&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, &amp;lt;tex&amp;gt;\|\alpha\| \le C \|x\|&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Теорема&lt;br /&gt;
|about=&lt;br /&gt;
почти конечномерность компактного оператора&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Если &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; — банахово пространство с базисом Шаудера, &amp;lt;tex&amp;gt;A:X \to X&amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный, то для всех &amp;lt;tex&amp;gt;\varepsilon &amp;gt; 0&amp;lt;/tex&amp;gt; существует разложение оператора &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt; в сумму двух компактных операторов: &amp;lt;tex&amp;gt;A = A_1 + A_2&amp;lt;/tex&amp;gt; такое, что:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{dim}(R(A_1)) &amp;lt; +\infty&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\|A_2\| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
В полученном выше соотношении &amp;lt;tex&amp;gt;\|\alpha\| \le C \|x\|&amp;lt;/tex&amp;gt;, раскроем нормы: &amp;lt;tex&amp;gt;\sup\limits_n\left\| \sum\limits_{i=1}^n \alpha_n e_n \right\| \le C \left\| \sum\limits_{i=1}^\infty \alpha_i e_i \right\|&amp;lt;/tex&amp;gt;, а значит, &amp;lt;tex&amp;gt; \forall n: \left\|\sum\limits_{i=1}^n \alpha_i e_i \right\| \le C \left\| \sum\limits_{i=1}^\infty \alpha_i e_i \right\|&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Для каждого &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;, определим на элементах &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; два оператора: &amp;lt;tex&amp;gt;S_n(x) = \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i e_i&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;R_n(x) = \sum\limits_{i=n+1}^\infty \alpha_i e_i&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
По выше полученным неравенствам, &amp;lt;tex&amp;gt;\|S_n(x)\| \le C \|x\|&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть нормы всех &amp;lt;tex&amp;gt;S_n&amp;lt;/tex&amp;gt; ограничены числом &amp;lt;tex&amp;gt;C&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Запишем оператор &amp;lt;tex&amp;gt;I&amp;lt;/tex&amp;gt; как &amp;lt;tex&amp;gt;S_n + R_n&amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt;R_n = I - S_n&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;\|R_n\| \le \| I\| + \|S_n\| \le 1 + C&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Это значит, что нормы всех остаточных операторов &amp;lt;tex&amp;gt; R_n &amp;lt;/tex&amp;gt; ограничены числом &amp;lt;tex&amp;gt;1 + C&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;A : X \to X&amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;A = IA = S_n A + R_n A = A_1 + A_2&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;R(A_1) \subset \mathcal L(e_1, \ldots, e_n)&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, для всех &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;A_1&amp;lt;/tex&amp;gt; — конечномерный оператор.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Докажем теперь вторую часть теоремы: покажем, что для всех &amp;lt;tex&amp;gt;\varepsilon &amp;gt; 0&amp;lt;/tex&amp;gt; найдется &amp;lt;tex&amp;gt;n_0&amp;lt;/tex&amp;gt; такое, что &amp;lt;tex&amp;gt;\|R_{n_0} A \| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Рассмотрим &amp;lt;tex&amp;gt;\overline V&amp;lt;/tex&amp;gt; — единичный шар в &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;M = A(\overline V)&amp;lt;/tex&amp;gt; — относительно компактно,  следовательно, для любого &amp;lt;tex&amp;gt;\varepsilon &amp;gt; 0&amp;lt;/tex&amp;gt; есть конечная &amp;lt;tex&amp;gt;\varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;-сеть &amp;lt;tex&amp;gt;z_1, \ldots, z_p&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\forall y \in M \exists z_j:\ \|y - z_j\| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\|R_n y\| = \|R_n y - R_n z_j + R_n z_j\| \le \|R_n\| \|y - z_j\| + \|R_n z_j\| \le (1 + C) \varepsilon + \|R_n z_j\|&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; \forall j = 1\ldots p, R_n z_j \xrightarrow[n \to \infty]{} 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, поэтому &amp;lt;tex&amp;gt; \exists N_j: \forall n &amp;gt; N_j : \|R_n z_j\| &amp;lt; \varepsilon &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Возьмем &amp;lt;tex&amp;gt; N = \max\limits_{j = 1\ldots p} N_j &amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \forall n &amp;gt; N\ \forall j = 1\ldots p:\ \|R_n z_j \| &amp;lt; \varepsilon &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Значит, &amp;lt;tex&amp;gt;\|R_n y \| \le (2 + C) \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;R_n(Ax) \stackrel{n \to \infty}{\rightrightarrows} 0&amp;lt;/tex&amp;gt; на &amp;lt;tex&amp;gt; \overline V &amp;lt;/tex&amp;gt;, так как &amp;lt;tex&amp;gt;R_n(y) \stackrel{n \to \infty}{\rightrightarrows} 0&amp;lt;/tex&amp;gt; на &amp;lt;tex&amp;gt;M&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Получили &amp;lt;tex&amp;gt;\forall \varepsilon &amp;gt; 0 \exists n_0: \|R_{n_0} (Ax)\| &amp;lt; \varepsilon\ \forall x \in \overline{V}&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, &amp;lt;tex&amp;gt;\|R_{n_0}A\| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
В итоге, примем &amp;lt;tex&amp;gt;A_1 = S_{n_0}A&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;A_2 = R_{n_0}A&amp;lt;/tex&amp;gt;. &amp;lt;tex&amp;gt;A_1&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;A_2&amp;lt;/tex&amp;gt; компактны как композиция компактного и огранниченного оператора.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Категория: Функциональный анализ 3 курс]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>217.66.159.194</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%91%D0%B0%D0%B7%D0%B8%D1%81_%D0%A8%D0%B0%D1%83%D0%B4%D0%B5%D1%80%D0%B0&amp;diff=31779</id>
		<title>Базис Шаудера</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%91%D0%B0%D0%B7%D0%B8%D1%81_%D0%A8%D0%B0%D1%83%D0%B4%D0%B5%D1%80%D0%B0&amp;diff=31779"/>
				<updated>2013-06-11T12:37:31Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;217.66.159.194: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Выясним структуру компактного оператора в специальном случае — когда &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; имеет базис Шаудера.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Определение&lt;br /&gt;
|definition=&lt;br /&gt;
Базисом Шаудера в банаховом пространстве &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; называется множество его элементов &amp;lt;tex&amp;gt;e_1, e_2 \dots e_n \dots&amp;lt;/tex&amp;gt; такое, что у любого &amp;lt;tex&amp;gt;x&amp;lt;/tex&amp;gt; в &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; существует единственное разложение &amp;lt;tex&amp;gt;x = \sum\limits_{n = 1}^{\infty} \alpha_i e_i&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Примеры:&lt;br /&gt;
* ортонормированный базис в Гильбертовом пространстве — базис Шаудера&lt;br /&gt;
* в &amp;lt;tex&amp;gt;L_p(E)&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;C[a, b]&amp;lt;/tex&amp;gt; тоже есть базис Шаудера&lt;br /&gt;
* но не у всех банаховых пространств он есть&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть в &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; есть базис Шаудера, тогда между &amp;lt;tex&amp;gt;x = \sum\limits_{n=1}^\infty \alpha_k e_k&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;(\alpha_1 \dots \alpha_n \dots)&amp;lt;/tex&amp;gt; — бесконечными последовательностями есть биекция. Определим &amp;lt;tex&amp;gt;F = \{(\alpha_1 \dots \alpha_n\dots) \mid \exists x \in X: \sum\limits_{n=1}^\infty \alpha_n e_n \to x \}&amp;lt;/tex&amp;gt; — это линейное пространство. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Так как ряд сходится, &amp;lt;tex&amp;gt;F&amp;lt;/tex&amp;gt; можно превратить в НП, определив норму как &amp;lt;tex&amp;gt;\| \alpha \| = \sup\limits_n \left\| \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i e_i\right\|&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Утверждение&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пространство &amp;lt;tex&amp;gt; F &amp;lt;/tex&amp;gt; относительно этой нормы — банахово.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
Пусть дана последовательность &amp;lt;tex&amp;gt;y_k \in F&amp;lt;/tex&amp;gt; (за &amp;lt;tex&amp;gt;y_k^i&amp;lt;/tex&amp;gt; обозначаем &amp;lt;tex&amp;gt;i&amp;lt;/tex&amp;gt;-ый элемент &amp;lt;tex&amp;gt;k&amp;lt;/tex&amp;gt;-ой последовательности),&lt;br /&gt;
которая сходится в себе, то есть&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\| y_m - y_k \| = \sup\limits_n \left\| \sum\limits_{i = 1}^n (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt; при &amp;lt;tex&amp;gt;m, k \ge N(\varepsilon)&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Рассмотрим последовательность &amp;lt;tex&amp;gt;y_k^i&amp;lt;/tex&amp;gt; при фиксированном &amp;lt;tex&amp;gt;i&amp;lt;/tex&amp;gt;, докажем, что эта последовательность сходится:&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;| y_m^n - y_k^n | \| e_n \| = \| (y_m^n - y_k^n) e_n \| = \left \| \sum\limits_{i = 1}^n (y_m^i - y_k^i) e_i - \sum\limits_{i = 1}^{n - 1} (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| \le&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\left \| \sum\limits_{i = 1}^n (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| + \left \| \sum\limits_{i = 1}^{n - 1} (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| \le&lt;br /&gt;
2 \sup\limits_n \left \| \sum\limits_{i = 1}^n (y_m^i - y_k^i) e_i \right \| &amp;lt; 2 \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt; при &amp;lt;tex&amp;gt;m, k &amp;gt; N(\varepsilon)&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Рассмотренная последовательность сходится в себе, следовательно, сходится. Пусть эта последовательность сходится к &amp;lt;tex&amp;gt;z^n&amp;lt;/tex&amp;gt;, докажем, что &amp;lt;tex&amp;gt;z&amp;lt;/tex&amp;gt; является пределом последовательности &amp;lt;tex&amp;gt;y_i&amp;lt;/tex&amp;gt;. {{TODO|t=Coming soon...}}&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Определим биективный линейный оператор &amp;lt;tex&amp;gt;T: F \to X&amp;lt;/tex&amp;gt; как &amp;lt;tex&amp;gt;T \alpha = \sum\limits_{n=1}^\infty \alpha_n e_n&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Покажем, что он ограничен: &amp;lt;tex&amp;gt;\|T\alpha\| = \|x\| = \left\| \sum\limits_{n = 1}^\infty \alpha_n e_n \right\| \le \sup\limits_n \left\| \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i e_i \right\| = \| \alpha \|&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть &amp;lt;tex&amp;gt;\| T\alpha \| \le \| \alpha \| \implies \|T\| \le 1&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Так как &amp;lt;tex&amp;gt;F&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; — банаховы, по [[Теорема Банаха об обратном операторе|теореме Банаха об обратном операторе]], обратный оператор также ограничен: &amp;lt;tex&amp;gt;\|T^{-1}\| \le C&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, &amp;lt;tex&amp;gt;\|\alpha\| \le C \|x\|&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Теорема&lt;br /&gt;
|about=&lt;br /&gt;
почти конечномерность компактного оператора&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Если &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; — банахово пространство с базисом Шаудера, &amp;lt;tex&amp;gt;A:X \to X&amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный, то для всех &amp;lt;tex&amp;gt;\varepsilon &amp;gt; 0&amp;lt;/tex&amp;gt; существует разложение оператора &amp;lt;tex&amp;gt;A&amp;lt;/tex&amp;gt; в сумму двух компактных операторов: &amp;lt;tex&amp;gt;A = A_1 + A_2&amp;lt;/tex&amp;gt; такое, что:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\operatorname{dim}(R(A_1)) &amp;lt; +\infty&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &amp;lt;tex&amp;gt;\|A_2\| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
В полученном выше соотношении &amp;lt;tex&amp;gt;\|\alpha\| \le C \|x\|&amp;lt;/tex&amp;gt;, раскроем нормы: &amp;lt;tex&amp;gt;\sup\limits_n\left\| \sum\limits_{i=1}^n \alpha_n e_n \right\| \le C \left\| \sum\limits_{n=1}^\infty \alpha_n e_n \right\|&amp;lt;/tex&amp;gt;, а значит, &amp;lt;tex&amp;gt; \forall n: \left\|\sum\limits_{i=1}^n \alpha_i e_i \right\| \le C \left\| \sum\limits_{n=1}^\infty \alpha_i e_i \right\|&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Для каждого &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;, определим на элементах &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt; два оператора: &amp;lt;tex&amp;gt;S_n(x) = \sum\limits_{i=1}^n \alpha_i e_i&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;R_n(x) = \sum\limits_{i=n+1}^\infty \alpha_i e_i&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
По выше полученным неравенствам, &amp;lt;tex&amp;gt;\|S_n(x)\| \le C \|x\|&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть нормы всех &amp;lt;tex&amp;gt;S_n&amp;lt;/tex&amp;gt; ограничены числом &amp;lt;tex&amp;gt;C&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Запишем оператор &amp;lt;tex&amp;gt;I&amp;lt;/tex&amp;gt; как &amp;lt;tex&amp;gt;S_n + R_n&amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt;R_n = I - S_n&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;\|R_n\| \le \| I\| + \|S_n\| \le 1 + C&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Это значит, что нормы всех остаточных операторов &amp;lt;tex&amp;gt; R_n &amp;lt;/tex&amp;gt; ограничены числом &amp;lt;tex&amp;gt;1 + C&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt;A : X \to X&amp;lt;/tex&amp;gt; — компактный.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;A = IA = S_n A + R_n A = A_1 + A_2&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;R(A_1) \subset \mathcal L(e_1, \ldots, e_n)&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, для всех &amp;lt;tex&amp;gt;n&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;A_1&amp;lt;/tex&amp;gt; — конечномерный оператор.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Докажем теперь вторую часть теоремы: покажем, что для всех &amp;lt;tex&amp;gt;\varepsilon &amp;gt; 0&amp;lt;/tex&amp;gt; найдется &amp;lt;tex&amp;gt;n_0&amp;lt;/tex&amp;gt; такое, что &amp;lt;tex&amp;gt;\|R_{n_0} A \| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Рассмотрим &amp;lt;tex&amp;gt;\overline V&amp;lt;/tex&amp;gt; — единичный шар в &amp;lt;tex&amp;gt;X&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;M = A(\overline V)&amp;lt;/tex&amp;gt; — относительно компактно,  следовательно, для любого &amp;lt;tex&amp;gt;\varepsilon &amp;gt; 0&amp;lt;/tex&amp;gt; есть конечная &amp;lt;tex&amp;gt;\varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;-сеть &amp;lt;tex&amp;gt;z_1, \ldots, z_p&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\forall y \in M \exists z_j:\ \|y - z_j\| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;\|R_n y\| = \|R_n y - R_n z_j + R_n z_j\| \le \|R_n\| \|y - z_j\| + \|R_n z_j\| \le (1 + C) \varepsilon + \|R_n z_j\|&amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; \forall j = 1\ldots p, R_n z_j \xrightarrow[n \to \infty]{} 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, поэтому &amp;lt;tex&amp;gt; \exists N_j: \forall n &amp;gt; N_j : \|R_n z_j\| &amp;lt; \varepsilon &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Возьмем &amp;lt;tex&amp;gt; N = \max\limits_{j = 1\ldots p} N_j &amp;lt;/tex&amp;gt;, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \forall n &amp;gt; N\ \forall j = 1\ldots p:\ \|R_n z_j \| &amp;lt; \varepsilon &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Значит, &amp;lt;tex&amp;gt;\|R_n y \| \le (2 + C) \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt;R_n(Ax) \stackrel{n \to \infty}{\rightrightarrows} 0&amp;lt;/tex&amp;gt; на &amp;lt;tex&amp;gt; \overline V &amp;lt;/tex&amp;gt;, так как &amp;lt;tex&amp;gt;R_n(y) \stackrel{n \to \infty}{\rightrightarrows} 0&amp;lt;/tex&amp;gt; на &amp;lt;tex&amp;gt;M&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Получили &amp;lt;tex&amp;gt;\forall \varepsilon &amp;gt; 0 \exists n_0: \|R_{n_0} (Ax)\| &amp;lt; \varepsilon\ \forall x \in \overline{V}&amp;lt;/tex&amp;gt;, то есть, &amp;lt;tex&amp;gt;\|R_{n_0}A\| &amp;lt; \varepsilon&amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
В итоге, примем &amp;lt;tex&amp;gt;A_1 = S_{n_0}A&amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt;A_2 = R_{n_0}A&amp;lt;/tex&amp;gt;. &amp;lt;tex&amp;gt;A_1&amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt;A_2&amp;lt;/tex&amp;gt; компактны как композиция компактного и огранниченного оператора.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Категория: Функциональный анализ 3 курс]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>217.66.159.194</name></author>	</entry>

	</feed>