<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="ru">
		<id>http://neerc.ifmo.ru/wiki/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=195.19.247.97&amp;*</id>
		<title>Викиконспекты - Вклад участника [ru]</title>
		<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://neerc.ifmo.ru/wiki/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=195.19.247.97&amp;*"/>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%A1%D0%BB%D1%83%D0%B6%D0%B5%D0%B1%D0%BD%D0%B0%D1%8F:%D0%92%D0%BA%D0%BB%D0%B0%D0%B4/195.19.247.97"/>
		<updated>2026-07-10T05:06:57Z</updated>
		<subtitle>Вклад участника</subtitle>
		<generator>MediaWiki 1.30.0</generator>

	<entry>
		<id>http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%9A%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%81%D0%B8%D1%87%D0%B5%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B5_%D1%82%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B5%D0%BC%D1%8B_%D0%BE_%D0%BF%D1%80%D0%B5%D0%B4%D0%B5%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D0%BE%D0%BC_%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B5%D1%85%D0%BE%D0%B4%D0%B5_%D0%BF%D0%BE%D0%B4_%D0%B7%D0%BD%D0%B0%D0%BA%D0%BE%D0%BC_%D0%B8%D0%BD%D1%82%D0%B5%D0%B3%D1%80%D0%B0%D0%BB%D0%B0_%D0%9B%D0%B5%D0%B1%D0%B5%D0%B3%D0%B0&amp;diff=65169</id>
		<title>Классические теоремы о предельном переходе под знаком интеграла Лебега</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://neerc.ifmo.ru/wiki/index.php?title=%D0%9A%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%81%D0%B8%D1%87%D0%B5%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B5_%D1%82%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B5%D0%BC%D1%8B_%D0%BE_%D0%BF%D1%80%D0%B5%D0%B4%D0%B5%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D0%BE%D0%BC_%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B5%D1%85%D0%BE%D0%B4%D0%B5_%D0%BF%D0%BE%D0%B4_%D0%B7%D0%BD%D0%B0%D0%BA%D0%BE%D0%BC_%D0%B8%D0%BD%D1%82%D0%B5%D0%B3%D1%80%D0%B0%D0%BB%D0%B0_%D0%9B%D0%B5%D0%B1%D0%B5%D0%B3%D0%B0&amp;diff=65169"/>
				<updated>2018-04-26T13:51:20Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;195.19.247.97: /* Следствие */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Суммируемые функции произвольного знака|&amp;lt;&amp;lt;]][[Пространство L_p(E)|&amp;gt;&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Теорема Лебега ==&lt;br /&gt;
{{Теорема&lt;br /&gt;
|author=&lt;br /&gt;
Лебег&lt;br /&gt;
|about=&lt;br /&gt;
о мажорируемой сходимости&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пусть на &amp;lt;tex&amp;gt; E \subset X &amp;lt;/tex&amp;gt; задана последовательность суммируемых функций &amp;lt;tex&amp;gt; f_n &amp;lt;/tex&amp;gt;, таких, что &amp;lt;tex&amp;gt; |f_n(x)| \le \varphi(x) &amp;lt;/tex&amp;gt; почти всюду, где &amp;lt;tex&amp;gt; \varphi &amp;lt;/tex&amp;gt; — суммируемая.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt; f_n \underset{E}{\Rightarrow} f &amp;lt;/tex&amp;gt; (по мере). Тогда допустим предельный переход под знаком интеграла:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; \lim\limits_{n \rightarrow \infty} \int\limits_E f_n = \int\limits_E f &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; f_n \underset{E}{\Rightarrow} f &amp;lt;/tex&amp;gt;, следовательно, по теореме Рисса, можно выделить сходящуюся подпоследовательность &amp;lt;tex&amp;gt; f_{n_k} &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; |f_{n_k}(x)| \le \varphi(x) &amp;lt;/tex&amp;gt;. Устремим &amp;lt;tex&amp;gt; k &amp;lt;/tex&amp;gt; к бесконечности, тогда &amp;lt;tex&amp;gt; |f(x)| \le \varphi(x) &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
По определению интеграла, &amp;lt;tex&amp;gt; \forall \varepsilon &amp;gt; 0&amp;lt;/tex&amp;gt;, можно подобрать &amp;lt;tex&amp;gt; A_\varepsilon &amp;lt;/tex&amp;gt; — хорошее для &amp;lt;tex&amp;gt; \varphi: \int\limits_{\overline {A_\varepsilon}} \varphi d \mu &amp;lt; \varepsilon &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; \left| \int\limits_E f_n - \int\limits_E f \right| \le \int\limits_E |f_n - f| = \int\limits_{{A_\varepsilon}} |f_n - f| +  \int\limits_{\overline {A_\varepsilon}} |f_n - f| &amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_{\overline {A_\varepsilon}} |f_n - f| \le \int\limits_{\overline {A_\varepsilon}} 2 \varphi &amp;lt; 2 \varepsilon &amp;lt;/tex&amp;gt; (по выбору &amp;lt;tex&amp;gt; A_\varepsilon &amp;lt;/tex&amp;gt;)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; A_{\varepsilon} &amp;lt;/tex&amp;gt; — хорошее, следовательно, &amp;lt;tex&amp;gt; \mu A_{\varepsilon} &amp;lt; + \infty &amp;lt;/tex&amp;gt;, следовательно,&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; |\varphi(x)| \le M &amp;lt;/tex&amp;gt; на &amp;lt;tex&amp;gt; A_\varepsilon &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; |f_n|, |f| &amp;lt;/tex&amp;gt; мажорируются &amp;lt;tex&amp;gt; \varphi \le M &amp;lt;/tex&amp;gt; на &amp;lt;tex&amp;gt; A_\varepsilon &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Тем самым, &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_{{A_\varepsilon}} |f_n - f| &amp;lt;/tex&amp;gt; удовлетворяет теореме Лебега о предельном переходе под знаком опредленного интеграла, следовательно, &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_{{A_\varepsilon}} \xrightarrow[n \to \infty]{} 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;. Тогда и &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_E |f_n - f| \xrightarrow[n \to \infty]{} 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, что и требовалось доказать.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Примечание: Так как на множестве конечной меры из сходимости почти всюду вытекает сходимость по мере, то теорему Лебега можно было формулировать для сходимости почти всюду.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Теорема Леви ==&lt;br /&gt;
Избавимся от требования наличия суммируемой мажоранты:&lt;br /&gt;
{{Теорема&lt;br /&gt;
|author=&lt;br /&gt;
Леви&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пусть на &amp;lt;tex&amp;gt; E &amp;lt;/tex&amp;gt; задана последовательность измеримых функций, каждая из которых почти всюду неотрицательна и &amp;lt;tex&amp;gt; f_n(x) \le f_{n+1}(x) &amp;lt;/tex&amp;gt;. &amp;lt;tex&amp;gt; f(x) = \lim\limits_{n \to \infty} f_n(x) &amp;lt;/tex&amp;gt; — почти везде конечна на &amp;lt;tex&amp;gt; E &amp;lt;/tex&amp;gt;. Тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \lim\limits_n \int\limits_E f_n = \int\limits_E f &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
В силу поточечной монотонности &amp;lt;tex&amp;gt; f_n &amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; f &amp;lt;/tex&amp;gt;, как их предел, определена по теореме Вейерштрасса, предел измеримых функций измерим, поэтому все интегралы имеют смысл, функция неотрицательна. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Если &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_E f &amp;lt; + \infty, 0 &amp;lt; f_n \le f &amp;lt;/tex&amp;gt;, то &amp;lt;tex&amp;gt; f &amp;lt;/tex&amp;gt; — суммируемая мажоранта &amp;lt;tex&amp;gt; f_n &amp;lt;/tex&amp;gt;, и, по теореме Лебега, равенство выполняется.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Если же &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_E f = + \infty &amp;lt;/tex&amp;gt;, то для любого &amp;lt;tex&amp;gt; m \in \mathbb N &amp;lt;/tex&amp;gt;, по определению интеграла неотрицательной функции, существует &amp;lt;tex&amp;gt; \exists E_m &amp;lt;/tex&amp;gt; — хорошее для &amp;lt;tex&amp;gt; f: m &amp;lt; \int\limits_{E_m} f d \mu &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; f &amp;lt;/tex&amp;gt; ограничена на &amp;lt;tex&amp;gt; E_m &amp;lt;/tex&amp;gt;, мера &amp;lt;tex&amp;gt; E_m &amp;lt;/tex&amp;gt; — конечна, значит, константа, которой определяется &amp;lt;tex&amp;gt; f &amp;lt;/tex&amp;gt;, может рассматриваться, как суммируемая мажоранта  для &amp;lt;tex&amp;gt; f_n &amp;lt;/tex&amp;gt; и, по теореме Лебега, &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_{E_m} f_n \to \int\limits_{E_m} f &amp;lt;/tex&amp;gt;. Поэтому, начиная с &amp;lt;tex&amp;gt; N, m &amp;lt; \int\limits_{E_m} f_n &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Но &amp;lt;tex&amp;gt; E_m \subset E, f_n \ge 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;, и по свойствам интеграла, &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_{E_m} f_n \le \int\limits_{E} f_n &amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt; m &amp;lt; \int\limits_{E} f_n, \forall n &amp;gt; N &amp;lt;/tex&amp;gt;, &amp;lt;tex&amp;gt; m &amp;lt;/tex&amp;gt; — произвольное натуральное число, следовательно, &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_{E} f_n \to + \infty = \int\limits_{E} f &amp;lt;/tex&amp;gt;, что и требовалось доказать.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== Следствие ===&lt;br /&gt;
{{Лемма&lt;br /&gt;
|about=&lt;br /&gt;
следствие&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt; u_n(x) \ge 0 &amp;lt;/tex&amp;gt; и измеримы на &amp;lt;tex&amp;gt; E &amp;lt;/tex&amp;gt;, и &amp;lt;tex&amp;gt; \sum\limits_{n = 1}^{\infty} \int\limits_E u_n &amp;lt;/tex&amp;gt; — сходится. Тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \sum\limits_{n = 1}^{\infty} u_n(x) &amp;lt;/tex&amp;gt; сходится почти всюду на &amp;lt;tex&amp;gt; E &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
Все интегралы определены (неотрицательные функции). &amp;lt;tex&amp;gt; S_n = \sum\limits_{k = 1}^{n} u_k(x) &amp;lt;/tex&amp;gt; с ростом &amp;lt;tex&amp;gt; n &amp;lt;/tex&amp;gt; возрастает. Мы хотим установить, что предел &amp;lt;tex&amp;gt; S(x) \rightarrow + \infty &amp;lt;/tex&amp;gt; самое большее — на нульмерном множестве. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt; E_1 = E(S(x) = + \infty) &amp;lt;/tex&amp;gt; и &amp;lt;tex&amp;gt; \mu E_1 &amp;gt; 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;. Тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_{E_1} S(x) d\mu = \infty &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Но к частичным суммам на &amp;lt;tex&amp;gt; E_1 &amp;lt;/tex&amp;gt; применима теорема Леви и &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_{E_1} S_n \to + \infty &amp;lt;/tex&amp;gt;, при этом &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_{E_1} S_n \le \int\limits_E S_n = \sum\limits_{k=1}^n \int\limits_E u_k &amp;lt;/tex&amp;gt;, а эта сумма имеет конечный предел.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Мы пришли к противоречию, значит, &amp;lt;tex&amp;gt; \mu E_1 = 0 &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Теорема Фату ==&lt;br /&gt;
{{Теорема&lt;br /&gt;
|author=&lt;br /&gt;
Фату&lt;br /&gt;
|statement=&lt;br /&gt;
Пусть измеримые &amp;lt;tex&amp;gt; f_n &amp;lt;/tex&amp;gt;  неотрицательны на &amp;lt;tex&amp;gt; E &amp;lt;/tex&amp;gt; и сходятся на &amp;lt;tex&amp;gt; E &amp;lt;/tex&amp;gt; по мере к функции &amp;lt;tex&amp;gt; f &amp;lt;/tex&amp;gt;. Тогда &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_E f \le \sup\limits_{n=1,2,\dots} \int\limits_E f_n &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
|proof=&lt;br /&gt;
По теореме Рисса выделяем из &amp;lt;tex&amp;gt; f_n &amp;lt;/tex&amp;gt; сходящуюся почти всюду подпоследовательность. &amp;lt;tex&amp;gt; f_n &amp;lt;/tex&amp;gt; неотрицательна, &amp;lt;tex&amp;gt; f_{n_k} \to f &amp;lt;/tex&amp;gt;, следовательно, &amp;lt;tex&amp;gt; f &amp;lt;/tex&amp;gt; тоже неотрицательна почти всюду на &amp;lt;tex&amp;gt; E &amp;lt;/tex&amp;gt;, интеграл в неравенстве определен. Справа &amp;lt;tex&amp;gt; sup &amp;lt;/tex&amp;gt; — не уменьшая общности, можно считать, что &amp;lt;tex&amp;gt; f_n \to f &amp;lt;/tex&amp;gt; почти всюду. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Пусть &amp;lt;tex&amp;gt; g_n = \min \{ f, f_n \} &amp;lt;/tex&amp;gt; (&amp;lt;tex&amp;gt; g_n &amp;lt;/tex&amp;gt; — поточечный минимум);&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; g_n &amp;lt;/tex&amp;gt; — измерима ( &amp;lt;tex&amp;gt; \min (x, y) = \frac{(x + y) - |x - y|}2 &amp;lt;/tex&amp;gt; ) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; g_n \le f_n &amp;lt;/tex&amp;gt;. Докажем, что &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_E f \le \sup\limits_{n \in \mathbb N} \int\limits_E g_n &amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; f_n(x) \to f(x) \Rightarrow g_n(x) \to f(x) &amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;tex&amp;gt; g_n \le f &amp;lt;/tex&amp;gt;&lt;br /&gt;
Рассмотрим два случая:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
а) &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_E f &amp;lt; + \infty &amp;lt;/tex&amp;gt;:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Тогда &amp;lt;tex&amp;gt; f &amp;lt;/tex&amp;gt; — суммируемая мажоранта для &amp;lt;tex&amp;gt; g_n &amp;lt;/tex&amp;gt;, и по теореме Лебега &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_E g_n \to \int\limits_E f &amp;lt;/tex&amp;gt;, неравенство выполняется.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
б) &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_E f = + \infty &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Возьмем любое хорошее &amp;lt;tex&amp;gt; E' &amp;lt;/tex&amp;gt; для &amp;lt;tex&amp;gt; f &amp;lt;/tex&amp;gt;. &amp;lt;tex&amp;gt; E' &amp;lt;/tex&amp;gt; — множество конечной меры, &amp;lt;tex&amp;gt; f &amp;lt;/tex&amp;gt; на нем ограничена. &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_{E'} f &amp;lt; + \infty &amp;lt;/tex&amp;gt;. Тогда по уже доказанному, &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_{E'} f \le \sup\limits_{n \in \mathbb N} \int\limits_{E'} f_n &amp;lt;/tex&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Интеграл по любому хорошему &amp;lt;tex&amp;gt; E' &amp;lt;/tex&amp;gt; для &amp;lt;tex&amp;gt; f &amp;lt;/tex&amp;gt; не превосходит этой константы и, переходя к &amp;lt;tex&amp;gt; \sup &amp;lt;/tex&amp;gt; по &amp;lt;tex&amp;gt; E &amp;lt;/tex&amp;gt;, получаем &amp;lt;tex&amp;gt; \int\limits_E f \le \sup\limits_{n \in \mathbb N} \int\limits_E f_n &amp;lt;/tex&amp;gt;, что и требовалось доказать.&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Суммируемые функции произвольного знака|&amp;lt;&amp;lt;]][[Пространство L_p(E)|&amp;gt;&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[Категория:Математический анализ 2 курс]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>195.19.247.97</name></author>	</entry>

	</feed>